16 november 2013 - een kwart eeuw jong

Op 16 november 1988 beviel ik van onze lieve  dochter Danique en dat betekent dat zij dit jaar op 16 november alweer 25 jaar is geworden. Vanwege de trouwplannen en het sparen daarvoor wilde Danique het niet vieren. Dus hielden we een klein en bescheiden feestje. Niet bij haar thuis, maar bij ons. 

9 november 2013

Soms heb je van die dagen waarin er niks gebeurt en je leven gewoon een beetje voortkabbelt. En soms heb je bijvoorbeeld 9 november 2013. De dag waarop onze lieve schoonzus Jill jarig was en wij vroeg in de ochtend naar Rotterdam vertrokken om voor haar een cadeau te kopen. En waarbij dat ook gewoon lukte en we bovendien ook nog 'even' een nieuwe bank kochten. Daar waren al zo'n 2 a 3 jaar twijfelen aan vooraf gegaan en nu hebben we fijn de knoop doorgehakt. Nog 4 weken wachten en we kunnen weer normaal zitten bij de haard in plaats van 'doorgezakt en half op de grond hangend liggen' in de kussens van de oude bank.

Deze bank in deze kleur met een stoel in de kleur rood waar je de staal van ziet liggen. 

Familie reünie

Op 3 november hadden we een ietwat verlate familie reünie. En dit jaar hebben we het ook iets anders georganiseerd. We verzamelden met zijn allen bij Jan & Ali en de 'jonkies' -overigens ook bijna allemaal 50-plussers- namen al het eten en drinken mee. Perfecte oplossing naar mijn idee!

Klimgeiten

Eigenlijk zou ik eerst moeten bloggen over het geweldige verjaardagscadeau dat ik van Rob kreeg: 4 dagen naar New York. Ik ben daar echter nog niet klaar voor. Nog niet alle foto's zijn uitgezocht en ik heb daar zoveel indrukken opgedaan, die zich nog even moeten 'ordenen' in mijn hoofd. Dat volgt dus later wellicht nog. Ik ga er in ieder geval wel een echt foto album van maken, bonnen, kaarten en tickets bijplakken en de verhalen erin opschrijven.

Buitengewoon

Ook al is het inmiddels bijna oktober, vergeten ben ik dit buitengewone diner absoluut niet! Omdat Rob een hekel heeft aan feestjes en dan met name als dat te maken heeft met zijn verjaardag probeer ik altijd iets te verzinnen. En laat er nou net rondom zijn verjaardag een buitengewoon diner plaatsvinden. Een geweldig concept waar bijzondere locaties worden gezocht om in de buitenlucht aan 1 hele lange tafel te eten met mensen die ook van lekker eten houden. En ik moet zeggen dat het absoluut iedere euro die ik ervoor betaalde waard was. De hele avond was van begin tot eind tot in de puntjes verzorgd, de wijn was van topkwaliteit en de gerechten zeer overvloedig en smakelijk. Ik kijk ernaar uit om dit nog een keer te doen!

Wij aten in de wijngaard van De Kleine Schorre in Dreischor

Zomer 2013

Wat een fantastische zomer hebben we. Het heeft lang geduurd voordat het weer van druilerige herfstige kou overging in de zomer, maar nu 'ze' er eenmaal is weet 'ze' van geen wijken. En ik geniet er iedere dag weer volop van.

Sara

Het valt reuze mee. Vijftig worden. Ik had een fantastische dag op 10 juli jl. En vierde die dag precies zoals ik het zelf wilde.....

Uiteraard bevatte de dag lekker eten

Nadia ophalen

Ik heb nog een hoop in te halen qua bloggen. Dus begin ik nu met ons Engelandtripje om Nadia weer naar huis te 'halen'. De planning was om best even wat tijd door te brengen daar, er een kleine vakantie van te maken, maar uiteindelijk waren we er slechts 4 nachten. Dat was gezien de 'hond-vriendelijkheid' daar maar goed ook, want je mag werkelijk nergens met je hond naar binnen. En aangezien hij er toch bij was, werd dat af en toe best lastig. 

The Bomb

Ze wonen weer thuis. En maken rommel. Zijn niet naar bed te slaan en zijn er 's-ochtends met geen 10 paarden uit te halen. De vaatwasser draait overuren om van de wasmachine maar niet te spreken. Ik blijf boodschappen doen en voorraden aanslepen. Ik vind overal en nergens lege, vieze bekers, glazen en kopjes, vuile borden, lege verpakkingen, kruimels en troep. Ze lopen zich en elkaar te vervelen, ze hangen, ze zijn ongelooflijk druk en zeer aanwezig, maar och wat lieten ze zich vandaag weer van hun creatieve kant zien.

Tripje Luxemburg

We hadden grootse plannen. Namelijk een klein weekje naar Oostenrijk gaan en dan onderweg Jannie in Luxemburg ophalen, zodat zij gezellig met ons mee kon. Ik zag het weer in Oostenrijk steeds slechter worden en hier steeds beter, dus ik had eigenlijk helemaal geen zin meer om te gaan. We hebben immers zo lang op de zon moeten wachten en om dan ruim 1000 kilometer te rijden om weer in de regen te zitten was nou niet bepaald een leuk vooruitzicht. En daarom veranderden de plannen weer. We zochten Jannie gewoon in Luxemburg op en hebben gezellig bijgekletst, lekker gegeten en een beetje de toerist uitgehangen.

Ja hoor, ze komt ook weer op mijn feestje.....

Het is 8 juni 2013. Een prachtige dag. Zeker ook voor een feestje. Een verrassingsfeestje. Want mijn lieve, lieve vriendin werd een bepaalde leeftijd die we hier niet zullen noemen. En dus was het tijd om haar te verrassen. Het enige wat wij daarvoor moesten doen was op tijd aanwezig zijn en als je een regelmatige lezer van mijn blog bent weet je dat dat niet onze sterkste kant is. Waarbij ik overigens direct wil opmerken, dat als ik persoonlijk en helemaal alleen ergens moet zijn ik ook op de afgesproken tijdstip arriveer. Het ligt niet aan Santos. Verder noem ik geen namen..... 

Knappe Koppen

Wat een feestelijke dagen hebben we achter de rug met naast diverse verjaardagen als hoogtepunt het Graduation feestje van Erik-Jan (of zoals de University College Utrecht het noemt The Commencement Ceremony) op 7 juni jl. De dag begon voor ons als één groot stressmoment, maar eindigde gelukkig zeer relaxed. 

Vurrukkulluku Risotto

Ik dacht vandaag van half vijf tot vijf uur even dat het toch nog lente werd. Er was zon. Uit mijn kantoorraam zag ik al dat die koperen ploert begon te schijnen, dus snel in de auto en terug naar huis (de baas was er niet, dus ik kon gewoon ontsnappen!). Kussens in de tuinstoelen, boek erbij, glas rosé, benen omhoog en genieten maar. Helaas. Ik was te optimistisch want in no-time kwamen er weer wolken. Alles weer naar binnen dus. En vervolgens dus maar hart- en zielverwarmend eten maken. Een herfstige risotto werd het. Uit het Comfortfood Kookboek van Janneke Vreugdenhil. Ik had het al vaker gemaakt maar om de een of andere reden smaakte het vanavond wel heeeeel erg lekker en dus hierbij het recept. Neem de tijd, schenk terwijl je de risotto roert alvast een lekker glas wijn in en nip en roer tegelijkertijd.

We zijn hier op de helft. Overigens staat er altijd zo'n 20 minuten roeren voor een risotto. Om de een of andere reden duurt het bij mij altijd veel langer. Ik ben een slow-cooker!

Stormachtige Party

De Storm

Eindelijk was het dan zover. De romp van Rob's nieuwste 'kind': De Storm 78 zou worden onthuld. Eerst tijdens een private party voor een select gezelschap op donderdagavond en vervolgens hielden we een open dag voor andere geïnteresseerden. Een feestje was het zeker op beide momenten. 

Familie-diner

Al begin maart spraken we een datum af om met elkaar te gaan eten. En dat is maar goed ook, want we zijn allemaal druk en als we niet expliciet afspreken zien we elkaar gewoon ook maanden niet. Maar het is altijd gezellig als we weer bij elkaar zijn. Bedankt Arne, Monique, Ron en Roeli voor de leuke avond en het lekkere eten bij Het Zalmhuis in Rotterdam. Ik had nog lang buikpijn. Van het lachen dan hè!

Ik sta werkelijk waar 9 van de 10 keer met mijn ogen dicht op een foto. Gelukkig staan Roeli en Monique er wel leuk op

Mini Mei Vakantie

We hadden geluk. Er was een aantal dagen mooi weer voorspeld. En we waren vrij om naar de boot te gaan. Mooi weer en een boot. Dat kan niet misgaan!

Op zaterdag moet er natuurlijk eerst weer worden gepoetst, fietsen we naar Heusden, borrelen we op de boot en eten in de haven. Dag 1: heerlijk. Nacht 1: dramatisch slecht geslapen ondanks de 'diepte-investering' in een nieuw matras

Tulpen, tulpen en nog meer tulpen

Op een redelijk mooie donderdag ging ik na 25 jaar weer eens naar De Keukenhof. Met mijn ouders dit keer. Ik kon mij er eigenlijk weinig van herinneren, maar dat komt wellicht omdat er niet veel te onthouden valt, behalve dan de enorme, gigantische hoeveelheid en soorten tulpen! En het was ons geluk dat het niet waanzinnig mooi weer was (er stond best wat wind) omdat het park nu al zeer druk bezocht werd. Het was haast onmogelijk een foto te nemen zonder allerlei vreemde mensen erop.

En alweer een vegetarisch recept

Ik lijk wel een flexitarier! Maar eigenlijk ben ik dat niet bewust hoor. Ik geniet gewoon van eten. Of dat nou met vlees, vis of zonder een van beiden is. Dus na gisteren nog een keer die heerlijke zalmlasagne te hebben gegeten vond ik vandaag een recept in het kookboek van die hele leuke Rachel Khoo. Het is een Terrine Forestiere. Een recept voor 4 - 6 personen, dat wij met zijn tweeën bijna hebben opgegeten. Had ik al eens gezegd dat wij veel eten (en waar komen die overtollige kilo's toch vandaan vraag ik mij af......)

Food we love

Eind maart ontving ik mijn eerste "Food we Love" box. Ik had erover gelezen in een tijdschrift en wilde dat wel eens uitproberen. Iedere maand selecteert iemand, die beroepsmatig te maken heeft met eten een aantal producten voor in de doos. Wat een feestje om zo'n doos uit te pakken. Mijn eerste doos was samengesteld door Chris Naylor, Chef van restaurant Vermeer. En wat een leuke producten en recepten zaten erin.

Nadia, Birmingham, Veel lekker eten en Bijzonder pijnlijke voeten

Eindelijk was het dan zover. Nadat we 7 maanden! geleden afscheid namen van Nadia (en ik bijna een week heb lopen grienen hier -dat kan ik nu wel bekennen-) vlogen we naar Birmingham om met eigen ogen te zien of het nou echt allemaal zo goed gaat met ons kleinste meisje. 

We ontmoetten elkaar op het vliegveld. Och wat heerlijk om haar weer te zien in en in mijn armen te kunnen sluiten. Snel met een hele vriendelijke taxichauffeur naar ons appartement en vervolgens Birmingham in.

Verrukkelijke vismaaltijd

Ik ben hard bezig met het uitzoeken van de foto's die we maakten tijdens ons weekend in Birmingham met de door ons zo gemiste lieve Nadia. Maar daar ben ik nog mee bezig en ondertussen moet er natuurlijk ook wel gegeten worden ;-)

Simpele genoegens

Geluk zit in een klein hoekje. Of in simpele genoegens.....

Waanzinnige Wintersport

Wintersport met de familie van Kesteren. Negen dagen op elkaars lip zitten en toch een ongelooflijk leuke en gezellige tijd hebben. Er zijn heel veel kilometers geskied, er is veel gewandeld, veel gegeten, gefeest, gedronken, gelachen, er zijn veel moppen verteld, flauwe grapjes uitgehaald, spelletjes gespeeld, er is geen onvertogen woord gevallen en we hebben vooral van elkaar genoten. Het was een waanzinnig leuke wintersportweek. 

Supersnel en lekker visgerecht

Na twee weken Oostenrijkse Knoedels, Schnitzels, Kaiserschmarren, Tiroler Grostl  en meer van die gerechten moeten we weer even pas op de plaats maken en de nodige kilo's verliezen. Dus wilde ik eigenlijk niets koken vandaag en gewoon een beetje honger lijden. Om half zes bedacht ik om toch Rob maar even te bellen en die wilde wel eten. Iets lichts. Graag. Pfff, nog geen boodschap gedaan, niets in huis, dus toch dan maar even naar Appie. Ik had juist via de 24Kitchen App een recept gezien met gestoomde kabeljauw. Dat leek mij erg lekker, mager en smakelijk, dus daar ging ik voor.

Afscheid nemen

Dinsdag, al bijna avond. Onze vakantieperiode in het fijne Oostenrijk is weer voorbij. De laatste was draait, de vaatwasser doet zijn best en aan de rest van het huis hebben Rob en ik hard gewerkt zoals gestofzuigd, gepoetst, geboend en geruimd. Heerlijk zo'n groot huis voor veel gasten, maar helaas hoort die taak er ook bij. De auto is ingepakt en we zijn bijna klaar om te vertrekken. We hadden een geweldige tijd hier met de familie Van Kesteren. Alhoewel die familie natuurlijk niet compleet was omdat onze vier kinderen allemaal ontbraken. Maar goed, als ze erbij waren geweest had de rest niet kunnen slapen, dus het was goed zo. Ik heb een berg foto's en filmpjes, Stefan heeft heel veel filmmateriaal van zijn skihelmcamera, dus het verwerken van dat alles gaat nog wel even duren. Het waren in ieder geval geweldige dagen, waarin we ongelooflijk veel hebben gelachen, gekletst, plezier hebben gehad, gedanst, geskied, in de zon hebben gezeten, gewandeld, gegeten, gedronken en genoten. 

Niet iedereen staat op de foto -de echte enthousiastelingen waren de piste alweer op- maar dat maak ik goed met een volgende blog. 

Bedankt lieve familieleden voor de hele fijne, ontspannen en relaxte dagen met elkaar. Ik hoop oprecht dat we zo'n skiweek nog heel vaak kunnen herhalen!

Wat is er nou leuker dan lekker eten?

Wellicht zijn er wel leukere dingen dan lekker eten, maar toch staat lekker eten en alles wat daarbij hoort bij mij hoog boven aan mijn lijstje. Niet alleen het opeten vind ik leuk, met name het verzinnen en klaarmaken vind ik meestal wel een feestje om te doen. Gisteren vond ik weer iets heel lekkers. Maar dan moet je wel van mosselen houden natuurlijk! 

Speelkameraadje

Vandaag had Santos weer gezellig bezoek. Seppe kwam spelen. En zoals uit de foto al blijkt: ze zitten op de trimtafel dus mocht ik Seppe borstelen, beetje knippen en oren uitplukken. Nou dat ging niet geweldig goed omdat Seppe nogal beweeglijk was. Ik was veel te bang hem pijn te doen! Volgende keer beter.

De eerste kookcursus van dit jaar!

Ik had een hele leuke zaterdag dit weekend. Samen met Danique ging ik naar de kookcursus van Yvette van Boven die bij Oldenhof in Hilversum werd gegeven. We hadden een superdag, maakten de heerlijkste gerechten en mochten het nog allemaal opeten ook.

Wisseling van de wacht

Lekker stel!

We hebben tijdens de kerst niet alleen genoten van het gezelschap maar ook van alle culinaire activiteiten van Bart en Danique. Ze hebben heerlijk voor ons gekookt en helaas was de week veel te snel voorbij en moesten ook zij weer vertrekken. 

Sneeuwpret

Als je naar een wintersportgebied gaat wil je natuurlijk ook de pistes op. Dat is precies wat we gedaan hebben!

Fijne Familie Kerst

Ik krijg steeds klachten over mijn blog, dat niet up-to-date is. Daar ga ik vanavond eens verandering in brengen. Ik loop ook inderdaad wel een poos achter. Oostenrijk is de schuldige!