Dagje Efteling

Eindelijk, eindelijk zijn we een dagje naar de Efteling gegaan. Dat waren we nl. sinds het begin van de zomervakantie al van plan, maar steeds was er weer iets waardoor het niet doorging: de eerste 3 weken was het vaak gewoon te warm, EJ moest werken, het regende te hard en ga zo maar door. Gisteren was de perfecte dag. Prima temperatuur en eigenlijk niet te druk. Er waren wel rijen, maar we hebben niet echt heel erg lang hoeven wachten (30 minuten was het langst).

Alle 8-banen hebben we gehad. Alleen de python niet. Die was helaas niet in gebruik vanwege een storing. Jammer hoor, want dat is -letterlijk- 1 van de hoogtepunten. Het blijft wel vermoeiend zo'n dagje. Bovendien heb ik volgens mij spierpijn gekregen van het lopen daar: mijn bovenbenen doen pijn! Het wordt tijd dat ik weer eens ga sporten....

Wachten op het Efteling treintje
Ohhhh, Roodkapje
"Oprechte" verbazing over het muziekje in de paddestoel

Ongeboren baby's en andere zaken

Zaterdag 23 augustus. Ik ga een primeur beleven, want voor het eerst van mijn leven ga ik een babyshower meemaken! Toen ik een paar weken geleden voor het eerst van dit fenomeen hoorde wist ik werkelijk niet wat ik mij daarbij moest voorstellen. Mensen in mijn omgeving hadden er ook nog nooit van gehoord, maar goed ik ben altijd in voor iets nieuws dus heb ik mij erin gestort! Thema van dit feestje voor Wendy was roze. Dus ben ik weken op zoek geweest naar roze kleding, roze accessoires, roze eten, roze drinken en roze cadeautjes.

Eindelijk was de dag daar, het eten en drinken, de cadeautjes en de kleding in orde. Het feest kon beginnen. Het was zeer gezellig zo met zijn 6-en. Het was zowaar toch mooi weer, dus zaten we heerlijk in de –met roze- versierde tuin. Gesprek ging uiteraard over baby's (al dan niet geboren) en kinderen en baby's en kinderen en over duiven; maar dat is voor de intimi!

Nou maak ik natuurlijk de baby's van mijn familie wel van dichtbij mee, maar in mijn persoonlijke situatie is de baby al lang verdwenen. Ik geniet enorm van mijn kleine stoere neefje en mijn schat van een nichtje, maar ben ook blij dat ik al de ellende van nachten wakker voor flesjes, schone luiers, tandjes die door komen en nooit meer de deur uit kunnen zonder een complete hutkoffer met spullen mee te nemen achter mij heb gelaten. En dan zijn ze nu nog niet eens toe aan de zwemlessen, nog zo’n fijn onderdeel van de opvoeding.

Het verschil was voor mij ook zeer duidelijk toen ik werd gebeld tijdens het feestje. Het was D met de vraag hoe een bepaald gerecht te bereiden, want ze was in de supermarkt boodschappen aan het doen en kon dus zo direct alle ingrediënten meenemen. Compleet andere wereld dus. Anders, maar minstens zo leuk als die betoverend leuke kleine mensjes.

Goed hier nog een foto van ons. Ik heb lang getwijfeld over het plaatsen van deze foto, want roze is zooo niet mijn kleur.......

Boeken kaften

Vanochtend even gezellig op de koffie bij Wendy en Manon. Dat is altijd leuk! Toen in de stortregen naar huis en geïnspireerd door haar ongelooflijk opgeruimde huis wilde ik thuis ook vol goede moed beginnen. "Helaas" gooide de post roet in het eten: de nieuwe schoolboeken werden bezorgd en moesten natuurlijk gekaft worden.

Dus onder het genot van een kop thee, boterkoek en het meezingen met keiharde muziek hebben we ons best gedaan en zijn alle boeken gekaft. De school kan beginnen!