Verslaving of gewoon eerste levensbehoefte?

Ik ben de eerste om toe te geven dat ik best verslaafd ben aan mijn telefoon. In het uitzonderlijke geval dat ik hem vergeet mee te nemen wanneer ik van huis ben, voel ik mij echt niet compleet. Wat mij wel regelmatig opvalt -afgelopen week ook weer- is dat ouders met jonge kinderen ook steeds maar op hun telefoon kijken in plaats van op hun kinderen letten. Ik zat in de  overvolle, drukke hal van een groot ziekenhuis te wachten en zag daar een jonge moeder de hal in komen om naar buiten te gaan. Constant kijkend op haar telefoon. Ik begreep dat ze een moeder was omdat ze op een bepaald moment -toch wel geschrokken- stopte en in lichte paniek begon rond te kijken en de naam van haar kind begon te roepen. Ook ik keek rond maar zag nergens een verdwaald kind rondlopen. Enfin uiteindelijk vond ze haar zoontje. Kind moest mee komen naar de uitgang en zij staarde gewoon weer verder op haar telefoon! Het is maar goed dat die mobieltjes nog niet bestonden in mijn "moeder van kleine kinderen-tijd". 

Af en toe moet je iets cultureels doen.....

Ik heb een museumjaarkaart en tenslotte heb ik die niet voor niets. Schandalig genoeg heb ik hem vorig jaar geloof ik maar 2 keer gebruikt :-( Daar moet dus verandering in komen en daarom wil ik voortaan af en toe iets cultureels doen. Zo ging ik samen met mijn vader naar het Paleis 't Loo. Had totaal niets te maken met de museumjaarkaart, want het was een uitje van Karaat Ridderkerk (mantelzorgorganisatie), maar het heeft wel weer mijn "lust" om af en toe een museum te bezoeken aangewakkerd.

Kleine geschiedenisles: In 1684 kochten Stadhouder Willem III en zijn echtgenote  Mary Stuart het middeleeuwse jachtslot 't Loo om er een zomerresidentie van te maken. In de meeste vertrekken liet Willem altijd verse bloemen neerzetten en die gewoonte wordt tot op nu nog steeds in stand gehouden.

We bezochten eerst de stallen en koetshuizen. Hier staan alle daadwerkelijk gebruikte koetsen, arren en auto's uitgestald van het koninklijk huis

Wintersportweken 2016

Wat hebben we weer genoten van de winterweken in het mooie Oostenrijk. We hadden het geluk een aantal keer richting het mooiste huis op de berg te gaan. En dat deden we niet alleen! 

Start van het skiseizoen

Hochkrimml

Dit plaatje (via een webcam van het internet geplukt) lokte ons begin december naar 'huis'. We moesten nog het een en ander regelen voor de verhuur van het Wellness Chalet, maar vonden het ook wel een heel goed idee om de start van het winterseizoen eens mee te maken. 

Verlate zomervakantie of is het nou toch wintersport.....

Begin oktober 2015 rijden we naar Oostenrijk voor een verlate zomervakantie. We gaan eens kijken of het wandelen weer gaat nu Rob zijn knie redelijk goed hersteld is. 

Even een stop op een prachtige plek onderweg

Familie reünie, verhuizing en verjaardag van Nadia en andere zomerse perikelen

De zomer is voorbij gevlogen. We waren af en toe een weekend weg met de boot, Valeria studeert af en we ontmoeten eindelijk haar Italiaanse familie, eind juni zijn we een weekje in Oostenrijk, maar verder waren we gewoon druk met werk, verhuizing van Nadia naar Den Haag (en daarvoor was ze nog even in Kopenhagen), vloog mijn wasmachine in de brand en kocht ik een nieuwe, deed ik mee met de clubkampioenschappen van de tennisvereniging, aten we op de hei van Ermelo met Helen en Bart, bezochten we ook Peter en Elly nog in hun mooie huis in Zeeland en belanden zo in no-time in september van 2015!

Valeria met haar oma

Geitenreis nummer 3!

Ook in 2015 maakten wij geiten (Kitty, Jolanda, Petra D, Suzanne, Sandra, Digna, Sophie, Monique en ik) een reisje. Geitenreis nummer 3. Dit keer vertrokken we naar Duitsland naar een groot vrijstaand huis met uitzicht op de Moezel. Een stuk dichterbij dan de 1000 kilometer rijden naar Oostenrijk! We blijven er in de mooie maand september 5 dagen en hebben wederom de grootste lol. Wandelen, wijnproeverijen, tennissen op onze eigen tennisbaan, dansen, zingen, nog meer wijn proeven, trampoline springen, nog maar eens tennissen, genieten van de zon, fijne gesprekken en weer wandelen en niet te vergeten het gebruik van onze eigen sauna ruimte. En uiteraard hebben we ook iedere avond weer heerlijk gegeten. Het waren weer superleuke dagen met elkaar.