It geat on!

It geat on! En dan heb ik het dus niet over de Elfstedentocht. Wel over het spannende avontuur waar Nadia in gaat duiken. Ze is namelijk aangenomen om een jaar Highschool te gaan volgen in Engeland. Dus na de zomervakantie vertrekt ons kleine meisje naar het verre buitenland. Binnen nu en drie maanden weten we in welke regio, in welk gastgezin en op welke school ze terecht gaat komen.

Ik ben trots, vind het leuk, een geweldige kans, wat een ervaring gaat ze opdoen en ik vind het tegelijkertijd helemaal niet leuk en eng en vreselijk. Gelukkig heb ik nog wat maanden om eraan te wennen ;-)

Mooi meisje

Ik kon het niet laten en heb foto's (gemaakt door Bart?) van Danique's blog 'gepikt'.

Mooi meisje, mijn meisje ;-)

Verkocht!

We zijn er gewoon nog niet aan toe om 'hondloos' door het leven te gaan. En daarom hebben we besloten dat we toch weer een hond willen. Maar dat moet dan wel weer een Perro del Aqua Espagnol zijn. Laat er nou net een nestje zijn geboren op 9 januari jl. en laat het nou ook zo zijn dat wij de eigenaar mogen worden van 1 van de 6 puppy's. Vandaag zijn we gaan kijken en kennismaken en we zijn verkocht hoor. Waarschijnlijk krijgen we de meest sullige uit het nest, die zag ik zitten en toen wist ik al bijna zeker dat dat hem zou worden. We weten het nog niet, want de fokker gaat bepalen wie van de 6 het best bij ons gaat passen. Ongetwijfeld het sulletje...... (misschien komt het omdat Rob ook daadwerkelijk gezegd heeft dat hij een sullige hond wil, ik heb liever een stoere!)

Hoorcollege

Een paar weken geleden nam ik in een opwelling het besluit een cursus te volgen: Introductie in de kunstgeschiedenis. Ik had eerst nog wel even twijfels, maar al na de eerste minuten in de les wist ik dat ik het leuk zou gaan vinden. Een super enthousiaste leraar en de leerstof is zeer interessant en dan vooral omdat er zo leuk over wordt verteld. Vanmiddag mag ik alweer naar mijn 4e les. Van de kinderen kreeg ik hun boeken te leen. Van Erik-Jan E.H. Gombrich in het Engels en toen bleek Danique hetzelfde boek in het Nederlands te hebben. Toch wel iets makkelijker lezen ;-)

En even ter vergelijking ligt mijn 'boek' (mag die naam eigenlijk niet hebben) bovenop de twee geleende boeken. Helemaal boven ligt mijn aantekeningboek. Had ik eindelijk een excuus om zo'n leuk schrift te kopen.......

Winterpret 2012

Net als de rest van Nederland bonden ook wij de schaatsen onder op denk ik de mooiste winterdag ooit. Veel sneeuw, ijskoud vriesweer, geen wind en stralende zon. Wat een superdag!

Het is ook echt leuk dat er het initiatief is genomen door de plaatselijke makelaar om een ijsbaan te creëren in het park. Normaliter loopt hier wel eens een eenzame wandelaar. En nu was het er zo druk, maar erg gezellig. Iedereen vrolijk, er was koek en zopie en volop bekenden natuurlijk.

Bijvoorbeeld de familie de Vries ;-)

Zij gingen als een speer over het ijs. Ik daarentegen heb een beetje rondgekrabbeld. Ik vond het gewoon eng, maar na een paar rondjes ging het al beter gelukkig.

En dit is ook eigenlijk wel een soort traditie. Nadia en Dionne, die samen schaatsen zodra er ijs op de sloten ligt.

Kijk ze gaan!

Ook Rob heeft wel een 'heel' rondje geschaatst op zijn best nog wel nieuwe ijshockeyschaatsen. Daarna heeft hij snel die dingen weer uitgetrokken om ze volgens mij nooit meer aan te trekken. Dus heeft Erik-Jan ze meegenomen naar Utrecht, omdat op de campus ook een ijsbaan gemaakt is.

Diamanten bruiloft

Wat een mijlpaal! De oudste broer en dus eigenlijk wel de pater familias van de familie Van Kesteren, Jan was op 2 februari jl. al 60 jaar getrouwd met zijn Ali. Reden voor een feestje dus. Het was erg gezellig! We hebben heel veel foto's gemaakt maar ze zijn niet echt bijzonder goed gelukt. Er waren er helaas heel veel mislukt, bewogen, alleen ruggen etc. We hebben niet eens een echt goede foto van het bruidspaar. Bovenstaande heb ik uit een grotere foto 'geknipt'. Niet heel scherp, maar het is niet anders.

Ali met haar kleindochter Yente (staand) en schoonzus Monique

Ron, Ot en Marion aan tafel. Op de achtergrond schoonzus Marianne & Yente

We aten heerlijk. Van links naar rechts: Louis (man van Jaennet), Ton, Petra, Roeli en Ron

En bij het naar huis gaan kregen we een chocolade lolly met hun trouwfoto erop

60 jaar getrouwd. Zoals Monique al opmerkte gisteren: 60 jaar geleden waren wij als 'jongere' generatie nog niet eens geboren. Bovendien gingen we uitrekenen of wij deze mijlpaal zullen halen. Dat wordt heel lastig. Misschien Ron en Roeli? We gaan ons best doen......