Af en toe moet je iets cultureels doen.....

Ik heb een museumjaarkaart en tenslotte heb ik die niet voor niets. Schandalig genoeg heb ik hem vorig jaar geloof ik maar 2 keer gebruikt :-( Daar moet dus verandering in komen en daarom wil ik voortaan af en toe iets cultureels doen. Zo ging ik samen met mijn vader naar het Paleis 't Loo. Had totaal niets te maken met de museumjaarkaart, want het was een uitje van Karaat Ridderkerk (mantelzorgorganisatie), maar het heeft wel weer mijn "lust" om af en toe een museum te bezoeken aangewakkerd.

Kleine geschiedenisles: In 1684 kochten Stadhouder Willem III en zijn echtgenote  Mary Stuart het middeleeuwse jachtslot 't Loo om er een zomerresidentie van te maken. In de meeste vertrekken liet Willem altijd verse bloemen neerzetten en die gewoonte wordt tot op nu nog steeds in stand gehouden.

We bezochten eerst de stallen en koetshuizen. Hier staan alle daadwerkelijk gebruikte koetsen, arren en auto's uitgestald van het koninklijk huis

Familie reünie, verhuizing en verjaardag van Nadia en andere zomerse perikelen

De zomer is voorbij gevlogen. We waren af en toe een weekend weg met de boot, Valeria studeert af en we ontmoeten eindelijk haar Italiaanse familie, eind juni zijn we een weekje in Oostenrijk, maar verder waren we gewoon druk met werk, verhuizing van Nadia naar Den Haag (en daarvoor was ze nog even in Kopenhagen), vloog mijn wasmachine in de brand en kocht ik een nieuwe, deed ik mee met de clubkampioenschappen van de tennisvereniging, aten we op de hei van Ermelo met Helen en Bart, bezochten we ook Peter en Elly nog in hun mooie huis in Zeeland en belanden zo in no-time in september van 2015!

Valeria met haar oma

Augustus 2015

Inmiddels ben ik aangekomen in augustus. Wat een partij foto's maak ik toch steeds weer, maar nu achteraf ben ik er wel blij om. Leuk om terug te kijken en de vrolijkheid terug te zien tijdens deze donkere en sombere dagen van aanslagen, geweld, verdriet en letterlijke donkerte & somberheid: vroeg invallende duisternis en regen.

Begin augustus varen we met zijn vieren over het Waaltje en gaan eten bij restaurant De Waal

El Capitan

Het is weer voorbij die mooie zomer.....

Inmiddels is het oktober en vandaag was eigenlijk wel echt de eerste echte herfstdag. Slagregens, veel wind en dan ineens weer even de zon, mooie herfstkleuren, maar ook best wel koud. Tijd voor een kleine terugblik op onze mooie zomer (behalve de maand augustus) en dan met name de zomervakantie. We gingen -o wat een verassing!- naar Oostenrijk, een paar dagen naar Italië en weer terug naar, jawel Oostenrijk.

En als je in de bergen bent dan.......wandel je

Een half jaar in foto's

Motto voor iedere nieuwe dag

Als ik mijn eigen blog teruglees lijkt het alsof er tussen maart en nu maar 1 ding gebeurd is in mijn leven. Namelijk een geweldig reisje naar Oostenrijk met Helen. En dat is natuurlijk niet waar. Er gebeurt van alles in mijn leven. Veel regelmaat in de vorm van werken in 't Ronde Sant, werken op ons eigen kantoor, wekelijks sporten op maandag en tennissen op woensdag, maar ook allerlei leuke onverwachte dingen zoals een boottochtje, een kookcursus, een feestje..... En in de overgebleven tijd moet er natuurlijk ook nog worden schoongemaakt, gewassen, gestreken, opgeruimd net als boodschappen doen, ramen zemen, onkruid verwijderen, enfin de minder leuke dingen van het leven!

Dag met een gouden randje

Alweer beleefde ik een dag met een gouden randje. Danique en Bart gaan trouwen en daar hoort een trouwjurk bij. We waren al eens met zijn 3-en (Danique, Nadia en ik) een dag in Amsterdam op pad geweest, maar toen zonder succes. De dag zelf was wel erg leuk en heel bijzonder. En wat ben ik al oud om een dochter te hebben die gaat trouwen......

Kerst 2013, Oud & Nieuw eens helemaal anders en onze skivakantie

Na jaar in en jaar uit gasten te hebben gehad (in Nederland en in Oostenrijk) met Oud en Nieuw en ondanks het feit dat dat altijd heel erg gezellig is,  besloten we om dat dit jaar toch eens anders te doen.  We gingen dus met ons eigen kleine gezin van 4 richting Oostenrijk. We hadden een heerlijke week met veel skiën, veel plezier, lekkere kerstdiners en mooi weer. 

Kerstcadeautjes uitpakken

16 november 2013 - een kwart eeuw jong

Op 16 november 1988 beviel ik van onze lieve  dochter Danique en dat betekent dat zij dit jaar op 16 november alweer 25 jaar is geworden. Vanwege de trouwplannen en het sparen daarvoor wilde Danique het niet vieren. Dus hielden we een klein en bescheiden feestje. Niet bij haar thuis, maar bij ons. 

Nadia ophalen

Ik heb nog een hoop in te halen qua bloggen. Dus begin ik nu met ons Engelandtripje om Nadia weer naar huis te 'halen'. De planning was om best even wat tijd door te brengen daar, er een kleine vakantie van te maken, maar uiteindelijk waren we er slechts 4 nachten. Dat was gezien de 'hond-vriendelijkheid' daar maar goed ook, want je mag werkelijk nergens met je hond naar binnen. En aangezien hij er toch bij was, werd dat af en toe best lastig. 

The Bomb

Ze wonen weer thuis. En maken rommel. Zijn niet naar bed te slaan en zijn er 's-ochtends met geen 10 paarden uit te halen. De vaatwasser draait overuren om van de wasmachine maar niet te spreken. Ik blijf boodschappen doen en voorraden aanslepen. Ik vind overal en nergens lege, vieze bekers, glazen en kopjes, vuile borden, lege verpakkingen, kruimels en troep. Ze lopen zich en elkaar te vervelen, ze hangen, ze zijn ongelooflijk druk en zeer aanwezig, maar och wat lieten ze zich vandaag weer van hun creatieve kant zien.

Nadia, Birmingham, Veel lekker eten en Bijzonder pijnlijke voeten

Eindelijk was het dan zover. Nadat we 7 maanden! geleden afscheid namen van Nadia (en ik bijna een week heb lopen grienen hier -dat kan ik nu wel bekennen-) vlogen we naar Birmingham om met eigen ogen te zien of het nou echt allemaal zo goed gaat met ons kleinste meisje. 

We ontmoetten elkaar op het vliegveld. Och wat heerlijk om haar weer te zien in en in mijn armen te kunnen sluiten. Snel met een hele vriendelijke taxichauffeur naar ons appartement en vervolgens Birmingham in.

Volgens mij heeft Nadia het naar haar zin.....

Ik ontdekte vandaag onderstaande foto's op Facebook en die heb ik mij maar eens even toegeëigend! Volgens mij heeft Nadia het naar haar zin. Het zijn in ieder geval vrolijke foto's. En het regent niet eens...... ;-)

Warme choco

Weinig woorden.....

Nadia (op 2 dagen na) 16 jaar

Nadia 15 jaar

Het feestweekend is weer voorbij. Die ene slinger die ik had opgehangen is weer opgeborgen en alle rommel is weer weggewerkt. Het was een mooi weekend met veel gezelligheid, veel eten en drinken, veel visite, veel plezier en veel cadeaus.

Op zaterdag startte het feestweekend met een high-tea voor een aantal vriendinnen

Allemaal lekkere hapjes. Helaas zijn de foto's waar de dames aan tafel zitten niet leuk genoeg om hier te plaatsen. Maar plezier hebben ze gehad hoor.

Twee meiden moesten alweer op tijd weg, dus staan ze hier maar met zijn vieren op. Een foto om te laten zien dat ze echt wel 'normaal' zijn

En een kleine compilatie van de 'abnormale' foto's die ze hebben gemaakt met elkaar. In totaal zijn het er wel honderd geloof ik en bovendien hebben ze ook nog rare filmpjes gemaakt. Ik moest beloven die niet hier te plaatsen ;-)

En ook 's-avonds moest er natuurlijk weer gegeten worden. De keuze van Nadia?? Spaghetti natuurlijk, met tiramisu toe. Bovendien was het een hele warme mooie dag, dus dat eten deden we fijn buiten.

Standaard na het eten: even met elkaar vechten/plagen/vervelen. Of zullen we het maar gewoon liefde noemen?

En dan is het zondag en ontvangen we weer visite. De familie en vrienden dit keer. De cadeautjes stromen binnen

Ook vandaag is het buiten verwachting toch nog mooi weer. Dus verspreidt de visite zich. De ene helft buiten

en een clubje binnen

Twee boefjes aan de hamburger

En twee boefjes die lekker buiten spelen

Later op de avond worden er nog spelletjes door de oudsten gespeeld, hetgeen vooral met heel veel herrie gepaard ging

En het resultaat van al het bezoek. De cadeaus. Ze is verwend!

Moederdag 2011

Alhoewel de dag niet bepaald moederdagachtig begon heb ik toch van een hele fijne moederdag genoten. Erik-Jan kwam thuis (nadat we hem al een hele tijd niet meer hadden gezien) met heerlijke cupcakes gebakken door Maxime, toen zijn we nadat ik al het eten voor de avond had voorbereid lekker gaan varen op de Waal en vanaf een uur of vier hadden we de hele familie de Munnik over de (tuin)vloer.

Dapper hoor, zwemmen in de Waal op 8 mei. Best nog wel een beetje koud....

Wat een uitkomst zo'n warm bad. Dylan en Manon hebben heel lang in de jacuzzi gezwommen en gespeeld. De kleintjes kwamen steeds even kijken op de trap en vermaakten zich verder met het water van ons 'stroompje'

Spelen met duikbrillen. Beetje groot misschien??

Mijn lieve Danique herontdekt het kleuterspeelgoed. Ik kreeg van haar en Bart hele leuke schaaltjes en lekkernijen, jummie!

Boomaap ;-)

Moederdagprosecco in een maatje dat mij wel aanspreekt....

Vader en zoons

The Master achter de bbq

Het was een heerlijke zonnige dag. Ik heb genoten van mijn familie om mij heen, de kinderen groot en klein en het lekkere eten. Van te voren had ik nog bedacht dat ik op de foto wilde met al mijn kinderen, met mijn moeder, mijn moeder met al haar kleinkinderen etc. Dat is allemaal weer niet gelukt, want ik heb er niet meer aan gedacht helaas. En volgens mij staat iedereen op de foto, behalve Travis. De liep ook zo overal tussendoor te schooieren, dat we hem steeds misten. Hieronder hebben we hem 1 keer kunnen 'vangen'.....

Vrijdagavondetentje

We eten met zijn tweetjes, dus laat ik Nadia kiezen. Mij maakt het allemaal niet uit. Ik lust tenslotte alles.

Haar keuze voor vandaag: Vooraf Courgettesoep. En dan gebakken zalmfilet, aardappelgratin en salade met komkommer, tomaat en avocado als hoofdgerecht.
En niks kant en klaar hoor. Nee: "mam, maak maar zelf hoor dat is veel lekkerder", als ik op het punt sta een bak aardappelgratin uit het versvak van AH te pakken.
Zeer gevleid uiteraard, maar een kind dat vraagt om patat met appelmoes is wel een stuk makkelijker!

Het voorafje.

Main Course

En dit heb ik lekker wel gewoon gekocht, niks zelfgemaakt! Nadia is naar de theaterschool en ik ga lekker even genieten van kaasjes en mijn favoriete wijn van dit moment (alhoewel ik propvol zit, maar ik heb de hele avond........)

Dagje Amsterdam

Rob op wintersport en Nadia en ik een dagje naar Amsterdam. Verschil moet er zijn! Met de trein heen en terug, beetje wandelen door de stad, lekker geluncht op het Rembrandtplein, maar vooral Madame Tussaud bezocht. Dat deden we zo'n 12 jaar geleden voor het laatst, dus het was toch weer een 'nieuwe' ervaring. Erg leuk om weer eens een keer te doen.

Met Marilyn op de foto

Ik ben toch veel leuker dan ieniemienie Lady Gaga. Ik heb tenminste een leuke tas en shawl op mijn buik hangen :-)

Ik durf alles! Zelfs uit het raam hangen met Spiderman

Wie gaat er harder? Nadia of Lance?

Sandra wist niks meer te zeggen tegen deze hunk. Ze kon alleen nog maar lachen.....

En zo stond Nadia 12 jaar geleden op de foto met deze James Bond. Ik heb gezocht naar die oude foto, maar heb hem helaas niet kunnen vinden ;-(

Nog even een stukje muziek maken met Tiesto

en Annie M.G. Schmidt kwamen we ook nog tegen. Het is toch net echt.

En hier was het allemaal om te doen. Robert Pattinson, of zoals wij hem noemen, Beertje Paddington

En toen sprak ik voor de avond af met George en hadden we een hele leuke avond!
Hahaha, was het maar waar :-)

Nagels lakken

Ik heb mijn nagels gelakt. Lekker boeiend hoor ik je nu denken en dat snap ik. Mijn probleem met nagels lakken is dat ik binnen vijf minuten vergeten ben dat ik het heb gedaan en vervolgens sta ik weer met een doekje, strijkijzer, stofzuiger of boodschappentas in mijn hand met als gevolg: verpestte nagels. Vandaag doe ik het anders. Ik heb eerst alles gedaan wat ik wilde doen, ben toen gaan lakken en zit vervolgens hier te typen. Dat moet toch lukken zonder ze te beschadigen....

Bovendien is dit een mooi moment om nog wat foto's te uploaden met een bijbehorend verhaaltje. Deze foto's zijn van eind augustus. Nadia vond dat ze moest leren koken -en dat is helaas weer over- dus ben ik de beroerdste niet en geef les. Ze maakte een heerlijke spinazielasagne!

Ziet er goed uit toch?

Opperste concentratie

en na alles vies gemaakt te hebben moet er ook worden schoongemaakt!

En dan nog even een zeldzame foto: Rob op de golfbaan. Toen hij alweer 9 jaar geleden begon aan zijn 'pensioen', dacht hij heel vaak te gaan golfen. Dat bleek een utopie, want het werken ging gewoon door en van golfen kwam niets. Zo heel af en toe komt er wel een uitnodiging binnen voor een clinic. Dus afgelopen week heeft hij inderdaad weer eens aan zijn handicap kunnen werken op de Golfbaan Rhoon.

En op 2 oktober 2010 hadden we de Van Kesteren Familie Reünie. Het was weer een gezellige happening, dit keer in Veghel bij Ot en Marion. We zijn weer vreselijk verwend met heerlijk Indisch eten, gezelligheid en enorme gastvrijheid. Marion stuurde onderstaande foto's, dus die wilde ik jullie ook niet onthouden!

De vijf broertjes: Jan, Otto, Rob, Ton en Arne. Helaas kon Ron er niet bij zijn vanwege een vakantie in Bali, woont Wil in Australie en dus veel te ver weg en hebben we Meiti in Peru via skype allemaal gesproken (en in mijn gedachten waren uiteraard Peter en Frans er ook bij)

Op deze foto zie je Zdenko (zoon van Ton) et moi.

Het bijzondere van een reünie is toch wel om allerlei overeenkomsten te ontdekken tussen de broers en hun kinderen. Karaktertrekken, voorkeuren, uiterlijk, manier van bewegen....
Een van de overeenkomsten tussen de broers is toch wel het feit dat ze bijna allemaal kunnen koken en het ook leuk vinden om te doen. Ot had echt zijn best gedaan en weer een enorme hoeveelheid lekkers gemaakt. Jan weet hoe het moet (en heeft vaak genoeg eten voor ons met Ali gemaakt), Ton kan het -twee van zijn kinderen die erbij waren hebben van alles over hem uit de doeken gedaan en koken zelf trouwens ook graag-, Arne kookt zeer regelmatig en ik weet dat ook Ron wel achter het fornuis staat. Zelfs van Wil weet ik dat hij graag, lekker eet en dat ook zelf maakt. Tja, heb ik toch de verkeerde broer aan de haak geslagen.........

Mijn nagels zullen nu wel droog zijn. En toch enigszins beschadigd, omdat ik natuurlijk het geduld niet had om hier te blijven zitten wachten, terwijl de foto's werden ge-upload en ik ook nog heb zitten eten. Tja, multi-tasking...
Ik ga naar Hilversum, een kookcursus a la Julia Child volgen samen met mijn liefste oudste dochter, die ook van koken houdt. Wij passen echt wel in de Van Kesteren Familie!