Nog een paar foto's van het kerstfeest op Walburg

Ik was helemaal vergeten om een foto van Erik-Jan te maken voordat hij naar het Kerstgala van school ging afgelopen vrijdag. Gelukkig ontdekte ik op een site de onderstaande foto's. Nadia heb ik tussen de 230! foto's die door school gemaakt zijn niet ontdekt helaas....

Samen met Ruben

Samen met Inge

Stoer hoor........

Nadia's 1e Schoolkerstgala

Nadia heeft haar 1e kerstgala van school meegemaakt. Er moest dus speciaal een jurkje komen en de haren moesten natuurlijk zeer feestelijk zijn. Gelukkig is de moeder van Tanja (haar vriendin) kapster en zij heeft dus super haar best gedaan. Nadia mocht in een boek aanwijzen wat ze met haar haar wilde en dit is dus het resultaat:

Twee mooie meiden!

Het feest was overigens leuk. Het werd gehouden in de Yellow, een discotheek in Barendrecht. Ik zou de dames brengen en Tanja's moeder zou weer halen. Het was een drama om Yellow te vinden. De routeplanner bracht mij ergens diep in de binnenlanden van Barendrecht waar geen discotheek te vinden was! Gelukkig hebben we het uiteindelijk toch gevonden. Helaas was ik ook de pineut met ophalen van Erik-Jan en zijn vrienden. Dat was rond 2 uur 's-nachts. Ik was blij dat ik toen wel al wist waar ik moest zijn.......

Toen wij naar Amsterdam vertrokken...

....op een vroege zondagmorgen, was het plan de Cristall Skull -for the love of God- van Damien Hirst te gaan bekijken. Dat is helaas bij een plan gebleven, want de rij voor de ingang was immens, ook na 3 uur nog, dus hebben we maar gewoon een beetje door het Vondelpark gewandeld, lekker koffie gedronken op een geweldig terras, met prachtig uitzicht en een heerlijke zon. Zo leuk om daar te zitten en een beetje mensen te kijken, want dat kun je wel in Amsterdam.

We hebben door de PC Hooftstraat gewandeld -uiteraard niks gekocht daar- en we zijn bij Riviera Maison geweest om naar een bepaalde boekenkast die we willen hebben te kijken. (Hij is errug leuk, nu nog bepalen of we er 1 of 2 willen en waar ze dan moeten komen)

Deze foto dan maar gemaakt, met als je goed kijkt ook nog Nadia erop!

Voordat we weer richting huis gingen hebben we nog lekker gelunched bij een leuk Italiaans restaurantje, dus al met al gewoon een hele gezellige zondag zonder doodshoofd!

Kerstig winterdagje

Zaterdag hebben we een heerlijk kerstige winterdag gehad. Eerst in de tuin het een en ander opgeruimd. Omdat ik nog niet wilde tillen en bukken heb ik voornamelijk toegekeken en de heren voorzien van warme chocolademelk met slagroom:



Vervolgens zijn we naar Kasteel de Haar gegaan in Haarzuilens voor de Kerstfair die daar jaarlijks wordt gehouden. We hadden een hele gezellige sfeervolle middag, zonder Erik-Jan want die wilde huiswerk maken (en uiteraard helemaal niet op zo'n fair rondlopen!)

Het kasteel is heel mooi. Dit keer zijn we niet naar binnen gegaan maar hebben alleen de buitenkant bewonderd.

Dit jaar was er ook een ijsbaan, dus moest er door Nadia natuurlijk ook nog worden geschaatst (rode jas in het midden) terwijl wij onder het genot van een glas gluhwein toekeken

Kerstkoren overal....

En toen weer richting Ambacht. We waren eigenlijk wel volkomen verkleumd en dus lonkte het kleine restaurantje onderweg. Daarbinnen was het heerlijk warm, zalig gegeten en dus zeer voldaan weer naar huis. We hebben toen met zijn 4-en en hond nog een hele lange tijd gekeken naar de jubieum uitzending van Paul de Leeuw. Onderstaande foto is daarvan, maar ik had eigenlijk geen toestemming om hem te plaatsen en dus heb ik hem gewoon heel klein gemaakt omdat ik toch vind dat dit de afsluiting van dit verhaal moet zijn!

Bij nader inzien toch maar verwijderd, want zodra je erop gaat staan wordt de foto levensgroot en dat wilde ik degene die hem niet geplaatst wilde hebben toch maar niet aandoen....

Ohanna = Familie

Oke, Nadia is naar de kapper geweest en ik heb ook een poooony en iets grijs aan dus op de foto ter vergelijking:

Nu nog lachen...

En de ogen niet zo dicht houden...

En ook niet zo wijd opensperren...

Gelukt!

Kussss

En nu willen we niet meer!

Jill's verjaardag

Het was weer een gezellige en vooral kinderrijke boel bij Jill. Ik heb veel foto's gemaakt en ik moet tot mijn schaamte bekennen, dat het er heel veel zijn, maar van de jarige Jet heb ik niet 1 goede foto! Er zijn er 2, waar ze half op staat (en dan bedoel ik haar hoofd!), dus die plaats ik maar niet. Nou ja, dan maar een paar andere:

Samen met Nadia op de DS

Dit is leuk mama!

Met zijn 2-en bij Oma op schoot zitten en "In de Maneschijn" zingen

Wat had ik het druk met al die baby's, hier met Rosalie

Heerlijk he, zo'n knuffelneefje

En toen mocht ik ook nog Rodney de fles geven, genieten hoor....

Saampjes krijten op het bord en soms ook nog even op de gewone deur

Super geconcentreerd

Zelfgebakken muffin eten bij oma op schoot

Manon eet haar muffin aan de kleine tafel

Niet storen, ik game

De taart was lekker, de koffie was lekker, de hapjes waren lekker, de wijn smaakte weer goed en Marko had weer zijn best gedaan: Huisgemaakte Erwtensoep stond op het menu! Nou volgend jaar komen we weer........

Mag ik even supertrots zijn???

Onze "eigen" Bart begint aan een nieuw avontuur: hij is de nieuwe zanger van Only Seven Left! Het hele verhaal is te lezen op www.onlysevenleft.nl en de liedjes kun je luisteren op www.myspace.com/onlysevenleft en nog een laatste link: http://onlysevenleft.hyves.nl/

En die foto's gemaakt door Danique zijn natuurlijk ook super.....

Ik heb dus zelf mijn haren geknipt.....

Helemaal gek werd ik van de haren, die steeds maar weer in mijn ogen hingen. En toen ik ging kijken wanneer ik mijn volgende kappersafspraak had, bleek die pas ergens ver in december te zijn. En zo geschiedde: ik heb dus zelf mijn haren geknipt. Beetje spijt heb ik wel, want eerst was het scheef en toen knipte ik nog maar een stukje en toen was het dus ineens wel erg kort. Ik had natuurlijk gewoon even een nieuwe afspraak bij de kapper kunnen maken, maar eigenlijk heb ik altijd een hekel aan het feit, dat het zoveel tijd kost en niet te vergeten zo heeeel veeel geld.

Twee reacties kreeg ik van mijn gezinnetje: Nadia wilde direct een afspraak bij de kapper, want ze wil zo'n zelfde pony als ik (en om haar te beschermen, waag ik mij maar niet aan haar haar!) en Erik-Jan zei iets in de trant van: Je bent toch Rihanna niet, dus dat zal vrij vertaald zoiets zijn als: Je bent toch geen heel mooi, heel jong, heel rijk meisje, dat ook nog eens goed kan zingen. Uhhmm, nee, dat klopt!

En Rob? Ach, die kijkt alleen maar naar boten...... :)

De voorpret is begonnen

Onze plannen om een "Ladies Ski Event" te organiseren zijn inmiddels van plan werkelijkheid geworden. Het begon met over en weer e-mailen, telefonisch overleggen, praten tijdens een verjaardag, maar nu hebben we spijkers met koppen geslagen en na een avondje samen is in ieder geval de vlucht geboekt voor een lang weekend met alleen maar vrouwen!



Je hebt natuurlijk de werkers, zoals je op deze foto ziet. Zoeken, overleggen, wat willen we nou eigenlijk; een hotel met alle gemakken, een pension, een appartement (waarbij steeds werd gezegd, dat ik dan wel kon koken, nou mooi niet!!) of toch maar wel een hotel. Nou ja, de plaats is wel bepaald. We vliegen op Salzburg en de bedoeling is dan te gaan skiën in Wagrain.




En dan waren daar de genieters! Hapje, drankje, beetje kletsen. Voor de vorm werd er nog even zogenaamd gezocht in een reisgids.......



Rob had ook een taakje: een foto van ons maken. Nou het is toch een plaatje geworden he! Twee van ons zijn te zien, je ziet 2 ruggen en Roeli en Sandra zijn helemaal verdwenen. Volgende keer maar met de zelfontspanner. Hij was vast jaloers op de lol die we nu al hadden. Zo'n mannenweekend is zeker weten maar half zo leuk als de onze......

Ik ben dus toch niet dom!

Vorige week las ik in het NRC-next een artikel genaamd: Waarom gaan we rechts wanneer we links horen. Nou ga ik niet het hele artikel hier quoten, maar de conclusie is dat ik dus toch niet dom ben!

In het kort komt het erop neer, dat je linkerkant een spiegeling is van je rechterkant en daarom hebben rechts en links geen betekenis. Boven en Onder & Achter en Voor zijn wel wezenlijk verschillende dingen, want je hoofd is niet hetzelfde als je voeten en je voorkant is anders dan je achterkant. Als je lichaam nou asymmetrisch wordt, bijvoorbeeld door 1 arm te verwijderen, dan wordt het onthouden van links en rechts makkelijker.

Vooral bij vrouwen lijken de 2 hersenhelften meer op elkaar dan bij mannen en daarom komt dit "probleem" ook meer voor bij vrouwen.

Nou ik houd gewoon mijn 2 armen en leef gelukkig verder in het besef dat het niet aan mij ligt maar aan mijn "perfect gelijke" hersenhelften....


p.s. wil je het artikel zelf lezen: http://www.nrcnext.nl/projecten/nextquestion/article2044329.ece

In 1 klap weer in de verbouwing

In 1 klap zit ik weer middenin een verbouwing. Dat zit zo. Er ontbreken aan de zijmuur een paar stenen, omdat dat er 3! oude uitgangen van de vorige afzuigkappen zaten. Met de werklui, die inmiddels bij een ander huis in de buurt aan de slag zijn spraken we af, dat zij die paar gaten zouden repareren en op maandag 3 november om 16.00 uur zou dit klusje even plaatsvinden. Kwestie van een half uurtje ofzo. Beetje uitbikken, nieuwe buitenmuurstenen erin, voegen en klaar.

Dus terwijl ik een beetje zit te zitten achter de computer hoor ik inderdaad wat getimmer, gehak en gerommel. Boorgeluiden en gehamer. Opeens klinkt het geluid wel erg dichtbij, alsof ze binnen zijn doorgegaan en ja hoor: een grote klap en ik heb in mijn maagdelijk witte keukenmuur een prachtig gat zitten.

Alles weer onder de stof en gruis en troep. Nog een geluk is, dat er niets kapot is gevallen. De schade wordt opgenomen en met een O, mevrouwtje, dat smeren we zo even dicht laat ik mij maar weer sussen.

Het is net een extra raam!

Na een poosje zijn ze buiten klaar en inderdaad smeren ze het gat dicht: stukje vakwerk hè! Degene die het dicht heeft gesmeerd maakte nog de slimme opmerking: ik denk dat je het na het opdrogen nog wel blijft zien. Nou meneer Jan, dat denk ik ook!



Maar ja, ik blijf vertrouwen hebben in de mensen en dus ga ik ervan uit dat ook dit lelijke gat weer zal worden bedekt met een nieuwe mooie witte laag stucwerk.......

Lezersfeest 2008

Op 1 november was het dus weer zover, het lezersfeest van 2008. Dit jaar op een " dubbeldate" met Jacqueline, Sandra en Danique.

Hier zie je Danique, helemaal blij, en o, ja op de achtergrond Harry Mulisch!

Vele schrijvers gezien en gehoord waaronder Naema Tahir, waarvan ik erg onder de indruk was. Helaas hebben we niet het hele interview met haar gezien, maar het kwartiertje dat ik wel heb gehoord heeft mij ertoe aanzet haar boek te kopen. Ze heeft daarin westerse sprookjes vertaald naar de "islam" en geschreven voor volwassenen.

Ook hebben we Arthur Japin, Tessa de Loo, Harry Mulisch en Jan Siebelink gezien en gehoord. De laatste schrijver is ook erg bijzonder. Zijn nieuwste boek Suezkade over een leraar Frans op het plaatselijke gymnasium heb ik al, maar nog niet gelezen. Ga ik nu gauw doen. Helaas was het theater, waar o.a. Jules Deelder en Kees van Kooten optraden al vol, dus die hebben we niet meegemaakt.

Vanaf 12 uur 's-nachts beginnen dan de DJ's te draaien en is het dansen tot 3 uur. Weer vele bijzondere mensen gezien, zelf ook lekker gedanst en om half 4 lag ik met zeer vermoeide voeten gelukkig weer lekker in mijn eigen bedje. Het was weer literair gezellig!!

Lezersfeest 2007

Een jaar geleden schreef ik eens stukje over het lezersfeest in Rotterdam. Morgen ga ik weer en ik heb er echt zin in!
-------------------------------
2007:
Ik ben weer eens naar het Lezersfeest in de Rotterdamse Bibliotheek geweest. Een paar jaar geleden hadden we dat ook al eens gedaan, maar toen heb ik de fout gemaakt Rob mee te nemen. Volkomen misplaatst was hij daar, want hij leest helemaal niet.

Dit jaar dus zonder hem. Het was weer een feestje hoor! Eerst een soort van geinteresseerd luisteren naar wat de diverse schrijvers te melden hebben. Eerst Arthur Japin gezien - niet bepaald mijn favoriete schrijver -, toen Aaf Brandt Corstius. Zij is dus wel geweldig, ook in het echt. Daarna nog even Adriaan van Dis aangehoord. Ook die is heel erg leuk, een hele bijzondere man, met hele mooie boeken. Als laatste betrad Kluun het podium. Lees de collum van Aaf er maar op na: nrc.next van maandag 5 november 2007 of wellicht op http://www.nrcnext.nl/opinie/columnaaf/article808849.ece

Tussendoor drink je wat en kijk je vooral ook heel veel mensen. Zoveel verschillende types:
van die echte leesclubgroepjes, statige grijze mensen die vast allemaal heel belezen zijn, en vooral veel, heel veel vrouwen, jong en oud, met en zonder opvliegers, die later op de avond als het leukste gedeelte van de avond begint, nl. het dansen, helemaal uit hun dak gaan. En vooral niet te vergeten het bijzondere duo, dat aan het filmen en fotograferen was. Zulke rare mensen heb ik nog nooit gezien. Ik dacht eerst dat het een act was, maar nee ze waren echt.

Enfin we hebben dus gedanst totdat we er uit gezet werden. Het was helemaal leuk, omdat je dit soort avonden eigenlijk nooit hebt. Ik zou in ieder geval niet weten waar je in Rotterdam bijvoorbeeld op zo'n manier uit kunt gaan: lekker dansen, drinken voor niet te veel geld, met "gewone hele leuke bijzondere" mensen om je heen.

Om 4 uur lag ik in bed, helemaal nuchter jaja, want ik was de BOB. Ik kijk nu al uit naar volgend jaar!
------------------------------------

Als opmerking wil ik nu nog zeggen, dat ik inmiddels wel boeken heb gelezen van Arthur Japin o.a. De Overgave, waarvoor hij onlangs de NS prijs heeft ontvangen en die man schrijft toch wel echt mooi! Hij is er morgen ook weer, net als o.a. Harry Mulisch, Jules Deelder, Kees van Kooten, Tessa de Loo, Jan Siebelink en nog vele vele anderen.......... update volgt!

Les Miserables, Geheugenkaartjes en Batterijen

Ik heb eigenlijk heel vaak mijn fototoestel bij de hand; als ik ergens naar toe ga of gewoon thuis. Ik fotografeer van alles, ik denk onbewust om maar zoveel mogelijk herinneringen vast te leggen en alle leuke dingen die ik meemaak niet te vergeten ofzo.

Voor Disney zou Rob de "apparatuur" regelen; opgeladen batterijen; oplaad apparatuur; nou ja, al die dingen die je nodig hebt om te filmen en foto's te maken.

Dus vanaf moment 1 in Disney loop ik natuurlijk met dat fototoestel in de aanslag rond in Main Street en omdat het Halloween is, is er weer zoveel moois te zien, dus dat ding maakt overuren.

Na 9 foto's houdt het apparaat ermee op! Batterij leeg, ik boos, want ik moet ook altijd overal zelf aan denken....

Terug in het hotel eerst maar even gauw de batterij opladen. De kinderen willen gaan zwemmen dus na een kwartier die batterij weer terug in het toestel en hup mee om weer te fotograferen.

Na 1 foto zegt het apparaat: geheugen vol! Wat blijkt, het geheugenkaartje zit er niet in. Ik weer boos, want ik moet ook altijd overal zelf aan denken.....

De volgende dag hebben we maar een nieuw geheugenkaartje gekocht. Dure grap, maar we hebben foto's.

En toen werd het donderdag en ging ik naar Les Miserables. Fototoestel uiteraard mee. Ik heb de batterij opgeladen. Een piepklein zwart tasje mee, waar eigenlijk alleen dat fototoestel in past, maar ja, ik wil toch foto's maken, dus het toestel moet mee! En ik ben netjes aangekleed, ik ga tenslotte naar het "theater" en loop dus niet met een hutkoffer daar rond.

Als we de zaal binnengaan haal ik uiteraard mijn "allessie" tevoorschijn en wil een foto maken van Nadia en haar vriendin in het Luxor, leuk als herinnering voor later! Zegt het toestel: helemaal niks, want de batterij zit er niet in. Ik boos, want er zelf aan denken kan ik blijkbaar ook niet......







Bij gebrek aan een foto van Les Mis nog maar 1 van de vele van Disney dan!



En overigens was Les Miserables helemaal geweldig! Ik ben heel blij, dat ik geweest ben.

Disneyland Parijs

Het was weer geweldig, alle 8-banen (meerdere keren) gehad, alle attracties gedaan, alle shows gezien, interactieve film van Stitch = echt fantastisch, veel hamburgers, patat, hamburgers, patat, hamburgers, patat, hamburgers, patat (meer keus is er eigenlijk niet!) gegeten, twee stellen uit HIA tegengekomen, Buffalo Bill's Wild West Show gezien en tot de conclusie gekomen dat 4 dagen Disney echt te lang is, maar wel ongelooflijk leuk! En als je je afvraagt waarom we dan toch 4 dagen zijn gegaan: we blijven Hollanders he, het was een aanbieding, nacht gratis zeg maar, dus dat laten wij natuurlijk niet schieten! Hier nog wat foto's:


























































En ik kijk steeds met dezelfde domme uitdrukking als ik in zo'n 8-baan zit!