Dag met een gouden randje

Alweer beleefde ik een dag met een gouden randje. Danique en Bart gaan trouwen en daar hoort een trouwjurk bij. We waren al eens met zijn 3-en (Danique, Nadia en ik) een dag in Amsterdam op pad geweest, maar toen zonder succes. De dag zelf was wel erg leuk en heel bijzonder. En wat ben ik al oud om een dochter te hebben die gaat trouwen......

Even samen raar doen achter de Westergasfabriek voor mijn dagelijkse dagboek foto

Afgelopen vrijdag deden Danique en ik samen nog een poging. Wat een mooie dag hadden we er voor uitgekozen. Ik reed naar Hilversum met de auto, we wandelden naar het treinstation daar, namen de trein en huurden vervolgens fietsen op het station. En zo hebben we nog een leuk stuk van Utrecht doorkruist op OV-fietsen.

Even een selfie ;-)

Daar in dat bijzondere gebouw hopen we de jurk van haar dromen te vinden

Plastik kunst

Wat een bijzondere locatie

Hoe blauw kan een lucht zijn?

Na het passen van een heleboel vintage jurken bij Bloei zijn er wel een aantal die in de smaak vallen, maar..... Toch nog maar even verder. Moeilijk hoor, de mooiste jurk van je leven uit kiezen. We fietsen terug naar het centrum, halen een broodje bij de -volgens Danique- lekkerste broodkar en eten dat zittend in de zon op een stoepje op. Ik geniet van de zon, de bijzondere mensen om mij heen, de drukte, al die studenten die ook genieten van de zon en het bier en elkaar (moeten die niet ergens een college volgen??) en de ongelooflijke hoeveelheid fietsen. Helaas ben ik na zo'n 20 jaar wonen in een dorp inmiddels toch echt veranderd van stadsmens in een dorpsmuts.

En toevallig is het weer tijd voor mijn dagelijkse dagboekfoto

We hebben een hele bijzonder middag bij een 'echte' bruidsjurkenwinkel'. Wat een keuze, wat een bijzondere verkoopster en wat een hoeveelheid jurken worden er gepast. Het enige wat ik moet doen is zitten en wachten (en uiteindelijk betalen uiteraard!) tot de dames weer uit de paskamer komen met de ene mooie creatie na de andere. Toch zit DE jurk er nog niet bij helaas. De tijd begint wel te dringen. Zo'n echte jurk heeft gewoon een levertijd van minstens 4 maanden en dan moet er altijd nog aan gesleuteld worden!! 

We verlaten de winkel, fietsen terug naar het station en stappen in een trein. Echt in 'een' trein, want we zitten gewoon in een compleet verkeerde trein. Ik, die nooit met het OV reis, volg natuurlijk gewoon dochterlief, maar die zat nog met haar hoofd bij al die jurken. Enfin, uiteindelijk belandden we weer in Hilversum waar lieve Bart voor ons al aan het kokkerellen is. We eten heerlijk en moe maar zeer voldaan, ook al is er nog niets gevonden, rij ik weer naar huis. Op naar de volgende speurtocht!

Dank je wel Bart voor alweer een heerlijke maaltijd