De verhuizing komt eindelijk in zicht

En nee, wij gaan niet zelf verhuizen. Mijn ouders wel. Na ruim 20 jaar wonen in een eengezinswoning in Ridderkerk-Drievliet gaan ze nu naar een appartement in Ridderkerk-Slikkerveer. En wat een mooi appartement is het. Helemaal nieuw in een rustiek stukje Ridderkerk, waar alle oude rommel is opgeruimd en overal mooie ruime nieuwe huizen zijn gebouwd. Water voor de deur, winkels op de begane grond en uiteindelijk nog steeds vertrouwd wonen in dezelfde woonplaats.

Het is het hoekhuis op de 2e verdieping

Alle wegen leiden naar.........

Rome of Berlijn of Londen!

Want we waren als gezin nogal uithuizig vorige week. Erik-Jan zat met studiegenoten in Berlijn, Nadia met haar klas in Londen en Rob en ik maakten van de gelegenheid gebruik om naar Rome te gaan. Nadat we Nadia heel vroeg in de ochtend bij school hebben afgeleverd zijn wij onze koffer gaan pakken en vlogen we om 13.00 uur naar Rome. En wat hebben we daar genoten zeg. Wat een mooie stad met om iedere hoek weer een ander prachtig plein of gebouw of fontein of kerk, het Vaticaan, het Sint Pietersplein, de Sixtijnse kapel, het a-ha gevoel: dit zag ik in een film van Dan Brown, de grootsheid, de luxe, rijkdom en overdaad, de perfecte lunch, espresso drinken op het Piazza Navona, een glas wijn op Campo de'Fiori, het Forum Romanum, het Colosseum, de Spaanse trappen, de prachtige winkels met mooie mode en die schoenen, schoenen, schoenen, kortom we gaan zeker terug. Alleen of mijn voeten het daarmee eens weet ik niet, want zoveel gelopen als daar heb ik nog nooit eerder gedaan........

Eerste blik op de Trevifontein (die we nog iedere dag weer zagen omdat ons hotel er zeer dichtbij gelegen was)

Met de hop-on-hop-off bus rijden we langs alle belangrijke punten in Rome

totdat we een Ferrari winkel tegenkomen en Rob mij met een smoes uit de bus weet te praten. Voor ik het doorhad stonden we IN de winkel.....

Eerst op het Sint Pietersplein voor het Vaticaan en daarna....

erboven op!

En na een lange, lange reis door het hele museum zien we eindelijk waar we voor kwamen: De Sixtijnse Kapel

Echt ongelooflijk, mooi, indrukwekkend en abnormaal druk

1 van de vele Engelen op de Ponte Sant'Angelo

Op de laatste dag bezoeken we o.a. nog het Piazza del Popolo

en na een laatste espresso (a 90 eurocent!!) in een koffiebar moeten we helaas weer naar huis.

Ik dan heb het nog niet eens gehad over al het lekkere eten. Op zeer veel verschillende locaties: in een wijnbar, in een mozzarellabar met heel veel verschillende soorten......mozzarella, intieme restaurantjes, buiten in de zon op een terras, buiten in de schaduw op een stoep, op zeer toeristische locaties en in achterafstraatjes. En we hebben werkelijk niet 1 keer slecht gegeten, keer op keer hebben we zitten genieten. Ik denk dat de Italiaanse keuken gewoon geen slecht voedsel kent en dat Italianen zo trots zijn op hun eetcultuur, dat ze ook weigeren je slecht voedsel voor te zetten.

Wat mij ook echt opviel -en dat heeft niets met eten te maken, maar alles met een vurige wens van toen ik tiener was- waren de enorme hoeveelheid Smarts die er reden. De Smart is naar mijn mening gewoon de nieuwe scooter, dus -en daar komt mijn wens uit- nou hoor ik er toch een beetje bij, want ik wilde altijd al een scooter en dat is nooit gelukt, maar ik ben gewoon met de Italianen meegegroeid en heb nu lekker ook een Smart ;-)

Dit is het Berlijnse reisgezelschap voor het Pergamonmuseum. En zij hadden ook prachtig weer en ook een hele leuke, leerzame en gezellige reis met heel veel lol, want bovenstaande foto is nog best wel bescheiden vrolijk in vergelijking met de foto's die ik allemaal heb gezien.

En Nadia is gewoon Nadia. Haar fototoestel ging uiteraard mee naar Londen en is vervolgens nauwelijks in haar handen terecht gekomen. Ze heeft wel een paar foto's, maar uploaden naar haar computer is nog niet gebeurd. In ieder geval heeft ook zij met haar klasgenoten prachtig weer gehad, heel veel gezien en gedaan, had ze een lief 'pleeghuis voor die paar nachten' en wie weet plaats ik hier ooit nog eens een foto van dat reisje achteraan.

Vrijdagavondetentje

We eten met zijn tweetjes, dus laat ik Nadia kiezen. Mij maakt het allemaal niet uit. Ik lust tenslotte alles.

Haar keuze voor vandaag: Vooraf Courgettesoep. En dan gebakken zalmfilet, aardappelgratin en salade met komkommer, tomaat en avocado als hoofdgerecht.
En niks kant en klaar hoor. Nee: "mam, maak maar zelf hoor dat is veel lekkerder", als ik op het punt sta een bak aardappelgratin uit het versvak van AH te pakken.
Zeer gevleid uiteraard, maar een kind dat vraagt om patat met appelmoes is wel een stuk makkelijker!

Het voorafje.

Main Course

En dit heb ik lekker wel gewoon gekocht, niks zelfgemaakt! Nadia is naar de theaterschool en ik ga lekker even genieten van kaasjes en mijn favoriete wijn van dit moment (alhoewel ik propvol zit, maar ik heb de hele avond........)

Het is weer zover.....

.....die arme hond moet echt nodig naar de kapper. Op zijn vaste adres kon hij niet meer terecht en daarom ging hij vandaag voor het eerst naar een nieuwe kapster.

Zo zie ik hem het liefst, volop krullen en -in mijn ogen- superstoer , voor zover je natuurlijk van stoer kunt spreken met betrekking tot Groucho ;-)

En dan nu: fluweelzacht, nog steeds die lieve hond, maar wel een beetje een miezertje natuurlijk
(en wat dat toch is met die hondentrimsters: ze laten altijd zo'n rare pluim aan zijn staart zitten. Als hij over zijn ergste schok van het trimmen heen is, ga ik er zelf wel weer aan knippen)

Even terug naar groep 1.....

...........want samen met Oma bracht ik Manon naar school. Uiteraard moesten we de klas in komen, de poppenhoek zien, de plek waar ze haar jas ophangt en bovendien was ze 1 van de 2 'bofkleuters' van de dag.
Dus ik, na enig nadenken: Ooo, je bent 'het helpende handje', zoals dat lang geleden bij onze kinderen heette. Daar begreep ze natuurlijk niets van en zeer verontwaardigd was haar antwoord dan ook: Neeehee, ik ben een bofkleuter! Enfin, ze mocht dus die dag allerlei karweitjes doen voor de juf, dus dat is wel boffen :-)

Nadat ik 's-ochtends al een uur had gewandeld met Mama en Groucho verdubbelden we dat 's-middags nog even tot nog 2 uur wandelen. Samen met Wendy en Rosalie liepen we naar hun nieuwe huis, via het park en de hertjes. Daarna haalden we Manon weer uit school en zo hebben we echt wel een hele sportieve dag achter de rug! En bovendien hulde voor Rosalie, want met haar kleine beentjes heeft ze de hele tijd of gefietst of gelopen zonder te klagen.

En uit school samen zingend naar huis. Manon voorop die een tekst verzon voor het liedje over een klein fietsje en Rosalie duwend, volgend en net zo hard meezingend. Zo schattig!

Wintersport in Ladis

We zijn alweer bijna 2 weken terug van wintersport, maar het fijne gevoel van die vakantie is er nog. We hadden een prima reistijd, mooi weer, een prachtig gebied, vrolijke apres-ski, veel gezelligheid, een fijn hotel, heerlijk eten en bovenal heel goed gezelschap. Jammer dat leuke dingen altijd zo snel voorbij lijken te zijn.

Ik nam mijn kans! Deze relaxstoelen stonden gewoon overal langs de pistes op mooie plekken. Daar heb ik nou altijd al eens in willen zitten. Het is mij gelukt!

De vier meisjes konden het prima met elkaar vinden.

Tja, twee broertjes, drie witte duiven, een glaasje wijn en de dansjes ontstaan vanzelf...

Nog een laatste proost op een fantastische vakantie!

Even tussen de bedrijven door......

.....de lente in een pot gezet! Wat een genot, dat kleine zonnetje, die 15 graden en de belofte van het komende mooie weer.