Alle wegen leiden naar.........

Rome of Berlijn of Londen!

Want we waren als gezin nogal uithuizig vorige week. Erik-Jan zat met studiegenoten in Berlijn, Nadia met haar klas in Londen en Rob en ik maakten van de gelegenheid gebruik om naar Rome te gaan. Nadat we Nadia heel vroeg in de ochtend bij school hebben afgeleverd zijn wij onze koffer gaan pakken en vlogen we om 13.00 uur naar Rome. En wat hebben we daar genoten zeg. Wat een mooie stad met om iedere hoek weer een ander prachtig plein of gebouw of fontein of kerk, het Vaticaan, het Sint Pietersplein, de Sixtijnse kapel, het a-ha gevoel: dit zag ik in een film van Dan Brown, de grootsheid, de luxe, rijkdom en overdaad, de perfecte lunch, espresso drinken op het Piazza Navona, een glas wijn op Campo de'Fiori, het Forum Romanum, het Colosseum, de Spaanse trappen, de prachtige winkels met mooie mode en die schoenen, schoenen, schoenen, kortom we gaan zeker terug. Alleen of mijn voeten het daarmee eens weet ik niet, want zoveel gelopen als daar heb ik nog nooit eerder gedaan........

Eerste blik op de Trevifontein (die we nog iedere dag weer zagen omdat ons hotel er zeer dichtbij gelegen was)

Met de hop-on-hop-off bus rijden we langs alle belangrijke punten in Rome

totdat we een Ferrari winkel tegenkomen en Rob mij met een smoes uit de bus weet te praten. Voor ik het doorhad stonden we IN de winkel.....

Eerst op het Sint Pietersplein voor het Vaticaan en daarna....

erboven op!

En na een lange, lange reis door het hele museum zien we eindelijk waar we voor kwamen: De Sixtijnse Kapel

Echt ongelooflijk, mooi, indrukwekkend en abnormaal druk

1 van de vele Engelen op de Ponte Sant'Angelo

Op de laatste dag bezoeken we o.a. nog het Piazza del Popolo

en na een laatste espresso (a 90 eurocent!!) in een koffiebar moeten we helaas weer naar huis.

Ik dan heb het nog niet eens gehad over al het lekkere eten. Op zeer veel verschillende locaties: in een wijnbar, in een mozzarellabar met heel veel verschillende soorten......mozzarella, intieme restaurantjes, buiten in de zon op een terras, buiten in de schaduw op een stoep, op zeer toeristische locaties en in achterafstraatjes. En we hebben werkelijk niet 1 keer slecht gegeten, keer op keer hebben we zitten genieten. Ik denk dat de Italiaanse keuken gewoon geen slecht voedsel kent en dat Italianen zo trots zijn op hun eetcultuur, dat ze ook weigeren je slecht voedsel voor te zetten.

Wat mij ook echt opviel -en dat heeft niets met eten te maken, maar alles met een vurige wens van toen ik tiener was- waren de enorme hoeveelheid Smarts die er reden. De Smart is naar mijn mening gewoon de nieuwe scooter, dus -en daar komt mijn wens uit- nou hoor ik er toch een beetje bij, want ik wilde altijd al een scooter en dat is nooit gelukt, maar ik ben gewoon met de Italianen meegegroeid en heb nu lekker ook een Smart ;-)

Dit is het Berlijnse reisgezelschap voor het Pergamonmuseum. En zij hadden ook prachtig weer en ook een hele leuke, leerzame en gezellige reis met heel veel lol, want bovenstaande foto is nog best wel bescheiden vrolijk in vergelijking met de foto's die ik allemaal heb gezien.

En Nadia is gewoon Nadia. Haar fototoestel ging uiteraard mee naar Londen en is vervolgens nauwelijks in haar handen terecht gekomen. Ze heeft wel een paar foto's, maar uploaden naar haar computer is nog niet gebeurd. In ieder geval heeft ook zij met haar klasgenoten prachtig weer gehad, heel veel gezien en gedaan, had ze een lief 'pleeghuis voor die paar nachten' en wie weet plaats ik hier ooit nog eens een foto van dat reisje achteraan.