...........want samen met Oma bracht ik Manon naar school. Uiteraard moesten we de klas in komen, de poppenhoek zien, de plek waar ze haar jas ophangt en bovendien was ze 1 van de 2 'bofkleuters' van de dag.Dus ik, na enig nadenken: Ooo, je bent 'het helpende handje', zoals dat lang geleden bij onze kinderen heette. Daar begreep ze natuurlijk niets van en zeer verontwaardigd was haar antwoord dan ook: Neeehee, ik ben een bofkleuter! Enfin, ze mocht dus die dag allerlei karweitjes doen voor de juf, dus dat is wel boffen :-)
Nadat ik 's-ochtends al een uur had gewandeld met Mama en Groucho verdubbelden we dat 's-middags nog even tot nog 2 uur wandelen. Samen met Wendy en Rosalie liepen we naar hun nieuwe huis, via het park en de hertjes. Daarna haalden we Manon weer uit school en zo hebben we echt wel een hele sportieve dag achter de rug! En bovendien hulde voor Rosalie, want met haar kleine beentjes heeft ze de hele tijd of gefietst of gelopen zonder te klagen.
En uit school samen zingend naar huis. Manon voorop die een tekst verzon voor het liedje over een klein fietsje en Rosalie duwend, volgend en net zo hard meezingend. Zo schattig!
