Nagels lakken

Ik heb mijn nagels gelakt. Lekker boeiend hoor ik je nu denken en dat snap ik. Mijn probleem met nagels lakken is dat ik binnen vijf minuten vergeten ben dat ik het heb gedaan en vervolgens sta ik weer met een doekje, strijkijzer, stofzuiger of boodschappentas in mijn hand met als gevolg: verpestte nagels. Vandaag doe ik het anders. Ik heb eerst alles gedaan wat ik wilde doen, ben toen gaan lakken en zit vervolgens hier te typen. Dat moet toch lukken zonder ze te beschadigen....

Bovendien is dit een mooi moment om nog wat foto's te uploaden met een bijbehorend verhaaltje. Deze foto's zijn van eind augustus. Nadia vond dat ze moest leren koken -en dat is helaas weer over- dus ben ik de beroerdste niet en geef les. Ze maakte een heerlijke spinazielasagne!

Ziet er goed uit toch?

Opperste concentratie

en na alles vies gemaakt te hebben moet er ook worden schoongemaakt!

En dan nog even een zeldzame foto: Rob op de golfbaan. Toen hij alweer 9 jaar geleden begon aan zijn 'pensioen', dacht hij heel vaak te gaan golfen. Dat bleek een utopie, want het werken ging gewoon door en van golfen kwam niets. Zo heel af en toe komt er wel een uitnodiging binnen voor een clinic. Dus afgelopen week heeft hij inderdaad weer eens aan zijn handicap kunnen werken op de Golfbaan Rhoon.

En op 2 oktober 2010 hadden we de Van Kesteren Familie Reünie. Het was weer een gezellige happening, dit keer in Veghel bij Ot en Marion. We zijn weer vreselijk verwend met heerlijk Indisch eten, gezelligheid en enorme gastvrijheid. Marion stuurde onderstaande foto's, dus die wilde ik jullie ook niet onthouden!

De vijf broertjes: Jan, Otto, Rob, Ton en Arne. Helaas kon Ron er niet bij zijn vanwege een vakantie in Bali, woont Wil in Australie en dus veel te ver weg en hebben we Meiti in Peru via skype allemaal gesproken (en in mijn gedachten waren uiteraard Peter en Frans er ook bij)

Op deze foto zie je Zdenko (zoon van Ton) et moi.

Het bijzondere van een reünie is toch wel om allerlei overeenkomsten te ontdekken tussen de broers en hun kinderen. Karaktertrekken, voorkeuren, uiterlijk, manier van bewegen....
Een van de overeenkomsten tussen de broers is toch wel het feit dat ze bijna allemaal kunnen koken en het ook leuk vinden om te doen. Ot had echt zijn best gedaan en weer een enorme hoeveelheid lekkers gemaakt. Jan weet hoe het moet (en heeft vaak genoeg eten voor ons met Ali gemaakt), Ton kan het -twee van zijn kinderen die erbij waren hebben van alles over hem uit de doeken gedaan en koken zelf trouwens ook graag-, Arne kookt zeer regelmatig en ik weet dat ook Ron wel achter het fornuis staat. Zelfs van Wil weet ik dat hij graag, lekker eet en dat ook zelf maakt. Tja, heb ik toch de verkeerde broer aan de haak geslagen.........

Mijn nagels zullen nu wel droog zijn. En toch enigszins beschadigd, omdat ik natuurlijk het geduld niet had om hier te blijven zitten wachten, terwijl de foto's werden ge-upload en ik ook nog heb zitten eten. Tja, multi-tasking...
Ik ga naar Hilversum, een kookcursus a la Julia Child volgen samen met mijn liefste oudste dochter, die ook van koken houdt. Wij passen echt wel in de Van Kesteren Familie!