
Na de zoveelste gebroken nacht sta ik wel zeer chagrijnig op deze ochtend. Wat kan die 'rothond' janken zeg. Hij begint zodra hij de bench in gaat, valt in slaap, wordt een aantal keer per nacht wakker en jankt de boel dan weer bij elkaar. Het helpt vast als ik hem 's-nachts zou laten plassen (alhoewel ik dat ook weer betwijfel), maar ik heb echt geen zin om mij midden in de nacht aan te kleden, naar beneden te gaan en buiten in de donkere sombere kou te gaan lopen omdat meneer zo jankt. Dat plassen heeft hij tegen de tijd dat ik beneden ben dan toch al in de bench gedaan. En, omdat hij zo wild is ligt dat plasje (of erger) niet op 1 plek maar door de hele bench verspreid. Kun je je de fijne aroma's een beetje voorstellen die mij tegemoet komen op de vroege ochtend? Toch kies ik ervoor om iedere ochtend die bench maar weer uit te soppen en met met veel koffie wakker te worden. En als het monstertje je dan zo zit aan te kijken, smelt ik natuurlijk direct!

En eigenlijk hebben we geen klagen hoor. Want op het moment dat hij wakker wordt van een slaapje of na zijn eten gaan we met hem wandelen. Meestal doet hij dan zijn behoefte keurig buiten in de bosjes. Soms duurt het aantrekken van jas of schoenen iets te lang, maar dan stapt hij dus zijn bench in om daar te plassen. Toch wel een soort van zindelijk al dus! Bovendien 'luistert' hij al naar zijn naam, gaat zitten als we dat zeggen, apporteert zijn knuffel voor ons, luistert naar het commando 'wacht' en is verder natuurlijk ongelooflijk leuk, gezellig, vrolijk en knuffelig. Vanavond gaat het vast beter ;-)