Het avontuur van de redding van de sneeuwpop (nou ja, de onderdelen dan)

Mijn lieve schoondochter Maxime en ik hadden bijna tegelijkertijd hetzelfde idee. De sneeuwpop moet gered! Het blijft maar sneeuwen. En niet gewoon wat vlokjes, maar echt een sneeuwstorm. Een metertje per dag erbij is niks. Dus hebben wij ons in onze sneeuwkleding gehesen, uiteraard de helmen op (we kunnen zo maar van de berg storten tenslotte!) en onze stoute sneeuwschoenen aangetrokken. We gaan de sneeuwpop redden!

we zijn er klaar voor

Week 2, Verjaardagsfeestje en nieuwe gasten

Op zaterdag 31 december is het echt feest. Papa is nu 72 jaar, we gaan oud en nieuw vieren en we ontvangen onze volgende gasten Albert, Sandra en Renate. We hebben een hele gezellige dag en avond. Ik lag, net als Sandra en Albert, wel erg laat op bed en moest natuurlijk weer zeer vroeg op de volgende ochtend om voor het ontbijt te zorgen. Pap en mam vlogen namelijk op 1 januari weer terug. Waren ze mooi op tijd voor de familie-reunie, die dan ieder jaar weer plaatsvindt. Gelukkig nam Rob de taak op zich om ze naar Innsbruck te brengen. Kon ik de rest van de ochtend gewoon een beetje bij komen ;-)

Het muziek trio dat de hele avond de muziek verzorgde. Gezellig hoor, we hebben zelfs nog even gedanst.

En de jarige job aan het hoofd van de tafel

Echt jarig!

En toen besloten de dames dat de sneeuwpop gemaakt moest worden. Vorig jaar hadden we al een pakket gekregen om er 1 te maken. Het enige dat toegevoegd moest worden was sneeuw en dat was natuurlijk volop voorhanden! In het pikkedonker zijn ze uren in touw geweest. Dit is even een rustmoment met een glas melk en een "Kinder Pingu" (waar Bart de reclamemuziek voor maakte)

Het resultaat. De volgende dag genomen, want 's-avonds was er natuurlijk niets meer van te zien. Het duurde overigens 'uren' omdat de pop bovenop de berg is gemaakt en niet gewoon voor de deur. Het was nogal klimmen geblazen dus en bovendien maakten ze ook nog een glijbaan, waarvan hieronder een filmpje.

We aten (en ja dronken zoals aan het glas Gruner Veltliner te zien is) eigenlijk bijna iedere avond gewoon thuis. Heerlijk relaxed, ontspannen en gezellig. En kroelen met Groucho hoort er natuurlijk ook bij.

We zijn 1 avond uit eten gegaan. Dat was zeker zo gezellig. Lekker en uitgebreid tafelen, nog maar eens wat wijn besteld en nog maar eens. En dan door de vrieskou terug lopen. Voor de intimi: Sandra heeft zo'n 100 sneeuwengelen onderweg gemaakt. Jullie snappen dat het wel even duurde voordat we weer terug waren. En we ontdekten dat de apres-ski bar nog steeds open was, dus daar konden we ook niet aan voorbij gaan natuurlijk. Een super avond en gelukkig allemaal zonder problemen de volgende ochtend weer op de ski's!

Maxime gaat echt ongelooflijk goed. Les heeft ze niet meer hoeven nemen. Ze gaat gewoon met ons mee van iedere piste af. Petje af hoor!

Erik-Jan wilde weten of hij nog kon skiën. Ja dus, alleen was het wel heel erg slecht weer. Enorme sneeuwhopen, keiharde wind, koud dus. Maar ja, een echt die-hard laat zich daardoor niet uit het veld slaan natuurlijk.

Proost!

Er is echt veel sneeuw gevallen. Zie hier het bewijs!

Kopje koffie, thee of warme choco. Allemaal lekker in de Umbrella Bar in Koningsleiten.

We hebben echt niet alleen maar gegeten, gedronken en gefeest hoor. We hebben ook echt kilometers gemaakt.

een glijbaan filmpje. Ik weet alleen niet of het echt gelukt is om dit hier te plaatsen.....

Veel te veel foto's.....

Onze allereerste wintersportvakantie op de berg in Hochkrimml heeft veel, heel veel foto's opgeleverd. Iedereen 'knipte' erop los, dus als je alles bij elkaar optelt schat ik in dat we zo'n 1000 foto's hebben gemaakt. We zijn inmiddels alweer even thuis, maar ik had de moed niet om door deze berg foto's heen te gaan tot vandaag. We hadden een tandarts afspraak en daarna zou ik naar kantoor gaan, maar uiteraard liep het weer anders. Kortom ik moest thuis zijn en had dus tijd over om mij nu eindelijk eens hierop te richten.

Bij onze (Nadia en ik) aankomst in Oostenrijk op eerste kerstdag had Erik-Jan de kerstboom al een plek gegeven en hadden Danique en Bart hem al opgetuigd. Een leuke binnenkomer dus!

De cadeautjes lagen er ook allemaal al ;-)

Op tweede kerstdag kwamen ook Pap en Mam aan en hebben we met zijn allen een enorme kalkoen gegeten.

Een kalkoen van 6 kilo gaat echter niet in 1 avond op. Dus -echt mannenwerk- wordt al het eetbare eraf gesneden en hebben we hier nog dagen mee gedaan.

Tijdens het ontbijt even skypen met.....

Marko, Jill, Dylan en Travis, die in Zuid-Afrika waren. Wat een uitvinding toch.

Voor de allereerste keer met de sleeplift naast het huis de piste op. Ze hebben er zin in dat is duidelijk!

Op woensdag na kerst arriveert ook Maxime. We zijn compleet!

De kids zijn klaar voor een avondje rodelen

Met zijn allen in een bakje gepropt worden ze naar boven vervoerd om er vervolgens weer sleeënd naar beneden te komen

Er is er natuurlijk 1 die geluk heeft en gewoon achterop mag.

We worden ook regelmatig getrakteerd op dit soort prachtige plaatjes

Ook après-ski hoort erbij.

Het was een heerlijke eerste week daar. We hebben heel mooi weer gehad en ook veel sneeuw. Helaas gingen Bart en Danique op 30 december alweer terug naar huis. Een goede beslissing, want het bleef maar sneeuwen en zo zijn ze redelijk relaxed en zonder problemen veilig thuis gekomen. Verslag van week 2 volgt snel.....

Het begint erop te lijken. deel 2

Prins op de erwt is hier wel van toepassing! Op de foto dus 'ons' bed, met iets teveel matrassen, de badkamer op de achtergrond, waar nog een scheidingswand ontbreekt, maar de gordijnen zijn geleverd, de vloer is schoon en....... we hebben een bed. Moet lukken dus die aanstaande vakantie. En (ik kan het niet laten zo blij ben ik ermee) dat raam op de achtergrond kijkt dus uit op de ski-piste, die op 2 meter afstand ligt :-)))))

In de huiskamer kunnen we zitten. Die arme man moet hard werken, ziet een beetje witjes (net als de muur achter hem) en mist al een maand mijn gezonde, o zo verantwoorde en vullende maaltijden en dat is toch een beetje te zien :-( Het wordt tijd dat ik ook die kant op ga met veel vitamientjes.

De keuken en eetkamer. Ik vind wel dat die Oostenrijkers een raar idee hebben van een eettafel. Ik heb er bij voorkeur toch graag een eettafelblad erop. Eet makkelijker, maar 12 mensen eromheen moet zeker lukken

En nog een laatste bewijs. De hond leeft nog en er is echt een berg sneeuw gevallen. Normaliter heeft Groucho namelijk niet alleen een hoofd, maar ook een lijf.

Ja hoor, de sneeuw is gearriveerd!

Lijnen, sporten, afvallen, lijnen, sporten, afvallen......

Nou doe ik zo hard mijn best met afvallen, mijn dieet, het lijnen, sporten, minder eten, nog maar eens tennissen en zo ook vanochtend weer aan de been- en buikspiertraining. En wat vind ik dan in mijn schoen als ik na al die inspanningen bij Claudia van Body Check weer weg wil gaan? Inderdaad een groot stuk chocola! Lief en lekker en vooruit dan ga ik nog maar eens een keertje extra.....

O ja, dat rode bezwete hoofd is van het sporten hè!

Het begint erop te lijken

Er wordt hard gewerkt in Hochkrimml. Met dat huis komt het wel goed. Nu nog sneeuw aub ;-)

De balkons zijn bijna klaar

Balkon van onze slaapkamer

En in 1 dag zit de keuken erin. Nu het aanrechtblad nog graag! O ja, en die bovenkant afwerken. Dan zal ik als het af is er een 'mooie kalkoen' braden als kerstdiner. En ik vergeet nog 1 ding. Een eettafel met veel stoelen voor veel gasten, die wil ik ook nog. Verder heb ik geen wensen ;-)

De trap is geplaatst. Ook wel handig. Hoeven we niet meer via het balkon en het huis van de buren naar onze bovenverdieping.

En het plafond is af. Spotjes zitten er ook al in.

Ik wil het zien. In het echt. NU!