Ik ga even reclame maken voor een bedrijf dat dat eigenlijk helemaal niet nodig heeft.

Inderdaad voor Miele. Rob en ik hebben daar een kookcursus gevolgd, die hoorde bij de aanschaf van onze stoomoven. Wat een fantastische ervaring was dat. Het complete plaatje klopt bij dat bedrijf. Het pand is prachtig, de tuin erom heen was geweldig, de service is perfect, kortom het was een feestje om er te zijn. Je kunt daar ook zonder dat je Miele apparatuur hebt kookcursussen volgen en ik vind dat een absolute aanrader.

We kwamen aan met regen en op de parkeerplaats start de service van Miele al!

Prachtig ingerichte kookstudio. En natuurlijk zo leuk om Rob serieus bezig te zien in de keuken.

Alle denkbare apparatuur staat ter beschikking

Het vlees snijden....

en dan wordt het uiteindelijk dit! Dus niet alleen mooie keuken en apparatuur, maar ook prachtig gedekte tafels met mooi servies is aanwezig.

Weer thuis was dit het eerste gerecht dat ik maakte met behulp van de vele mogelijkheden van de nieuwe oven. Zelf hebben we er nog geen hap van gegeten in verband met ons strenge dieet, maar het rook heerlijk. Nadia had de eer het helemaal alleen op te mogen eten. Het lijnen is bijna voorbij dus dit gerecht ga ik snel nog eens maken en er dan zelf ook van genieten!

Blij met mijn vriendinnetjes

want ze wilden met mij mee naar het concert van George Michael in Ahoy.

En als ik dit weer hoor, komt ook het kippenvel terug. Wat een geweldig concert.

Soms eet je zo goddelijk lekker......

dat je weer gaat kwijlen als je de foto van het gerecht terugziet.

Pompoenpuree, verse spinazie, gepocheerd eitje, witte truffelschuim en witte truffel. Gegeten bij Haas am Teig in Mittersil, Oostenrijk. Kon ik het maar namaken.

Alweer een verjaardagscadeau!

Mijn vriendinnen kennen mij goed. Ik kreeg voor mijn verjaardag van maanden geleden niet alleen een cursus cupcakes bakken en een middagje wijnproeven (zit nog in de planning), maar ook een kookcursus van Erik van Loo van het 2-sterren restaurant Parkheuvel in Rotterdam. Gisterenavond was het eindelijk zover. Helaas bleek, dat door privé omstandigheden de chef zelf niet aanwezig kon zijn. Gelukkig had hij een hele goede vervanger, namelijk zijn voormalige tweede chef-kok Willem Pieter van Dreumel. Een zeer bevlogen en enthousiaste verteller, waar we heel wat van hebben opgestoken. Het was een absoluut feestje deze hele avond vooral omdat we dit samen hebben meegemaakt. Super bedankt Helen voor dit geweldige en bijzonder smakelijke cadeau.

Eerst luisteren en toekijken. Er wordt Tarbot filet, met kalfswang, knol en bleekselderij met een sereh-kaneel jus gemaakt.

Wat een smaakexplosie.

Maar eerst de amuse van aardappelsoep met truffel. Zo zalig en de reden dat ik na lang wikken en wegen toch maar het kookboek heb aangeschaft :-)

En dan dus de tarbotfilet. Dit is gewoon niet na te maken denk ik na het zien en horen van de bereidingswijze. Met name de bereiding van de kalfswang vergt dagen. Maar zalig was het wel.

Tja en toen de kreeft. Dat was wel even slikken, want die leven natuurlijk nog gewoon voor de bereiding. Er werd uitgebreid voorgedaan hoe je zo'n dier moet behandelen. Niet prettig om te zien, maar volgens onze 'meester' was het wel uitgebreid onderzocht en dus de meest humane manier. Ik zie het mijzelf nog niet nadoen eerlijk gezegd.....

En dan dus zo 'opgebonden' in de pan

Na vijf minuten koken zijn ze al gaar. Dan gaan ze in ijswater om weer af te koelen. Het daarna ontleden van een kreeft durfde ik dan wel weer aan. Wat een held hè!

We hebben de borden al voor een gedeelte opgemaakt. Hierop komt dan nog de kreeft en de garnering. Wat er nu ligt lijkt iets heel simpels, maar vergt toch ook een bereiding van minstens drie!!! uur. Gelukkig was dit al gedaan door de Parkheuvel koks. Ik heb werkelijk nog nooit zulke lekkere koolrabi als deze ministukjes gegeten.

Helen snijdt het kreeftenvlees op maat voor de opmaak

Het eindresultaat. Goddelijk.

We kregen ook nog een dessert geserveerd. Hier hoefden wij ook niets aan te doen, behalve opeten. We mochten nog wel helpen met de opmaak van de borden. De oranje streep is mijn bijdrage. Een simpel ingrediënt (sinaasappelschil met suiker), dat ook al weer zo lekker smaakte en combineerde met het tonkabonenijs.

Het is ongelooflijk jammer, dat deze avond alweer voorbij is. Gelukkig heb ik na lang twijfelen toch het gesigneerde boek van Erik van Loo gekocht. Kan ik erboven zo af en toe nog even 'na' watertanden. En wellicht zelf nog eens proberen deze heerlijke gerechten te bereiden. De kreeft willen we zeker nog eens maken. Helen heeft immers beloofd het onderdeel levende kreeft op zich te nemen ;-)........

Herfstvakantie 2011

Eindelijk was het dan zover. Herfstvakantie met de familie de Munnik. Wij hebben als grote uitzondering een dag extra vrij gekregen voor Nadia en konden dus al op vrijdagochtend vroeg op pad gaan richting Oostenrijk. Na een zeer voorspoedige reis waren we rond 15.00 uur op de Duxeralm en kon de eerste van vele wandelingen beginnen.

We klommen ook een stukje de ski-piste op. Op de achtergrond wordt hard gewerkt aan het aanleggen van de waterleidingen voor de sneeuwkanonnen.

Het freubelseizoen is weer begonnen......

Mijn eerste creatie van dit seizoen. Het is eigenlijk een ronde krans, die doormidden gesneden is, weer aan elkaar gebonden en vervolgens met de bloemen en groen blad is opgevuld. In het midden een losse pompoen, et voilà! Kleurig en herfstig :-)

Van Kesteren Weekend

Het weekend van 8 en 9 oktober was een echt Van Kesteren Weekend. Allereerst was er de jaarlijkse reünie. Dit keer was Ton de 'pineut'. En hij mag het zo weer doen volgend jaar!

We hebben genoten van zijn heerlijke kookkunsten, zijn gastvrijheid, de gezellige, luidruchtige en vrolijke gesprekken, de taart en elkaar. Op naar de volgende reünie.

Eerst aan de koffie en thee. Ton en Jan hebben heel wat bij te kletsen na elkaar lang niet gezien te hebben.

Ron en Jan (de jongste van Kesteren telg en de oudste) worden aan het werk gezet. Boontjes doppen voor de Gado-Gado. Nou die was goed gelukt en smaakte heerlijk.

Arne en Jan luisteren aandachtig

Harde werkers in de keuken. Het is zo jammer dat ik vergeten ben een foto te maken van al het lekkere eten.

En druk geklets van de dames. De jongsten zitten volkomen verdiept in hun spelletje op de game-boy.

Het was niet alleen een bijzondere dag omdat er een reünie was, maar op deze dag is Ton ook weer opa geworden. Zijn zoon Zdenko en Lisa hebben hun eerste kind gekregen. Hun zoon Tibor is op deze dag geboren. Ik heb deze foto 'stiekem' van hun site gehaald en hierbij gezet. Hij is een plaatje. Om zeer trots op te zijn.

En toen werd het zondag en hadden we weer feest. Kyra werd namelijk 9 jaar. Ik denk dat ze de gekregen pruik het mooiste cadeau van de hele dag vond.... ;-)