Sprakeloos van trots......

Nou was ze altijd al een fotomodel, maar toch........

Sprakeloos van trots was ik toen ik het hoorde. Onze Danique heeft een fotoshoot gehad en staat in het meidenblad Girlz X-tra. Wie had dat kunnen denken toen ze ruim 22 jaar geleden geboren werd! En wat een gevoel toen ik samen met Nadia bij de supermarkt het blad kocht. Snel afrekenen en dan na het afrekenen vlug doorbladeren naar de bewuste pagina. Sta je dan bij de kassa van de Albert Heijn je eigen kind te bewonderen in een tijdschrift.

En ik weet ook wel dat de prestatie die ze hiervoor levert puur en alleen het feit is dat haar liefde een zanger in een band is. Maar dat maakt mijn trots niet minder groot. Ik ben gewoon dubbel trots op beiden :-)

Geweldig toch?

Only Seven Left stond er ook nog in. Op een poster met Bart als stralend middelpunt

Onbetaalbaar klusduo

Het project slaapkamer.

Na al een hele lange tijd -en dan bedoel ik dus meer dan een jaar- slecht slapen, rugpijn, woelen, draaien en wakker liggen is de kogel door de kerk. We kopen een nieuw bed. Dat is geen overbodige luxe, want ons huidige bed wordt al meer dan 26 jaar beslapen. Uiteraard zijn er wel tot 2 keer toe nieuwe matrassen in gegaan, maar het bed zelf was gewoon op. Dat bleek ook wel nadat we het uit elkaar gingen halen: de middelste poot onder het bed was gewoon afgebroken en allerlei scharnieren waren kapot. Toch mag de ombouw niet weggegooid worden van de grote baas, want dat is 'zonde'.
En, omdat er een nieuw bed is gekocht besluiten we ook de slaapkamer op te knappen. Het behang en de gordijnen gaan we na ruim 12 jaar vervangen door nieuwe en we kiezen voor vloerbedekking. Wat een metamorfose zal dat zijn. Maar eerst moet er natuurlijk gesloopt worden.

De eerste week bestaat het klusduo uit 1 persoon. Het behang afhalen is een drama en dat mag ik alleen opknappen. De andere helft van het duo moet steeds net even bellen, heeft een afspraak, heeft pijn zijn hand, moet nog een keer bellen, verdwijnt spoorloos, enfin allerlei redenen.........

Maar ik krijg het voor elkaar hoor!

De eerste baan behang wordt geplakt. Het is echt heel fijn behang. Ik smeer de muur in met lijm, de rollen zijn 70 centimeter breed, dus het gaat als een trein!

Tja, we zijn onbetaalbaar. We leveren geweldig werk, maar gaan zo secuur en netjes (lees superlangzaam), dat

je ons wel kunt inhuren, maar dat is gewoon niet te betalen!

En ik moet hem ook steeds tegenhouden als hij weer wil gaan bellen, sms'en, koffie drinken, kortom wil ontsnappen! Zulke werklui wil je niet in je huis hebben...... :-)

Helaas ben ik nu niet zo blij met de andere helft van het duo. De bedoeling was om vandaag de vloer eruit te slopen, de plinten te kopen en te monteren, kortom verder te gaan met het afmaken van die kamer. Ik sta echter altijd onderaan de lijst als het gaat om het maken en nakomen van afspraken.......
Morgen hopelijk maar weer verder dus.

Schatjes :-)

Klaar voor de snowboardvakantie

Eerste rijles

Eindelijk was het dan zover. Erik-Jan's eerste rijles. Nog even de laatste formaliteiten afhandelen en dan rijden maar. Het ging helemaal goed, hij vond het leuk en heeft gewoon al echt zelf gereden, dus sturen, gas geven, schakelen en de snelweg op!

Opnieuw gefreubel

Gisterenavond ben ik weer naar de bloemschikcursus geweest waarvan hier het resultaat:

Klein maar fijn!

En vandaag heb ik een start gemaakt met een ander soort gefreubel. We hebben namelijk ons bed na zo'n 25 jaar trouwe dienst aan de kant gezet en een nieuw bed aangeschaft. Een mooie gelegenheid om ook de slaapkamer te voorzien van nieuwe gordijnen, behang en vloerbedekking. Na lang wikken, wegen en doorspitten van allerlei boeken hebben we een keuze gemaakt. We gaan zelfs weer voor vloerbedekking en dat is ook al 20 jaar geleden dat we dat op de vloer hadden. Maar eerst de enorme vervelende klus van het behang afhalen, vloer verwijderen, witten, verven etc. voordat we weer met opbouwen kunnen beginnen. Moet lukken want we hebben nog een kleine maand voordat het bed wordt geleverd.

Zo moeilijk kiezen van kleine stukjes papier en stof, maar dit gaat het worden!

Al 18 jaar moeder van een zoon ;-)

Op 27 oktober werd hij dan eindelijk 18! Door wat onduidelijkheid over waar zijn rijlessen (die hij van ons voor zijn verjaardag kreeg) te gaan volgen (in Utrecht of gewoon hier) gaat zijn eerste rijles nu starten op 6 november a.s. in plaats van op zijn verjaardag. Om 9 uur 's-ochtends is zijn vuurdoop. Nu maar eens afwachten of hij dat 'diploma' ook zo moeiteloos gaat halen.....

Onverwacht toch thuis op zijn verjaardag. Dus toch cadeau's ontvangen op deze dag. Dit pakje is, zoals duidelijk te zien is aan het hartje, van Maxime

Zijn publiek, dat vol adoratie toekijkt. Nou ja, behalve de hond dan....

Na het eten nog even gekke bekken trekken. En omdat hij jarig is, mag hij kiezen wat we eten. Hij had maar 1 wens: als toetje Tiramisu.

En op zaterdag was het hele gezin zomaar compleet. Lekker uitgebreid ontbijten, lezen, computeren. Koesteren deze momenten!

Heksje Petronella begint met het voorbereiden van het feest

Cadeau van Danique & Bart (die er helaas niet bij was)

De avond startte in een braaf kringetje, maar vervolgens

werd het gewoon een gezellige chaos!

Vrienden en vriendinnen van het Walburg College waren er ook

En Ron heeft nog voor kokkie gespeeld, wat hij overigens uitstekend heeft gedaan. Volgende keer mag hij weer de keuken in. Ik sta mij plek graag af ;-)

En dan de opbrengst: veel geld, cadeaubon, bioscoopbon, Rubik's cube, snoep, flessen drank, spelletjes, weekendtas, kaartjes voor "Het Zwanenmeer", heel veel kaarten, manchetknopen, fotolijstjes, kookboek voor echte mannen, tekening van Manon en de rijlessen natuurlijk.

Schotland

Ik wilde al heel lang, heel erg graag Schotland zien. Eigenlijk kwam dat door het boek September van Rosamunde Pilcher. Dit romantische boek, dat zich afspeelt in Schotland heb ik erg vaak gelezen en de beschrijvingen van de omgeving en de mensen erin maakten mij steeds nieuwsgieriger naar dat land.

Deze herfstvakantie is die wens dus in vervulling gegaan. Rob, Nadia en ik zijn op een 'vijfdaagse' trip naar Kenmore geweest. Met de boot vanaf IJmuiden naar Newcastle en daarvandaan nog zo'n 330 kilometer naar boven rijden naar Kenmore. De boot heen en terug was een feestje, de reis van en naar Kenmore was een feestje en de daagjes daar waren een feestje. Naar Schotland gaan we zeker terug!

En nog iets. Dat van dat slechte weer, dat het er altijd regent, of mistig is, of somber is absoluut niet waar :-)

Onze overtocht met de Princess of Norway. Prachtig weer, hele gezellige boot, lekker eten, fijn entertainment, kortom een leuke, ontspannen start van de vakantie

Net wakker. En zoals duidelijk te zien, niet zo heel erg lekker geslapen!

Eerste tussenstop: Edinburgh. Het hoge gebouw in het midden (The Scott Monument) hebben we beklommen

Uitzicht op het mooiste en duurste hotel van de stad: The Balmoral

Nog een stuk hoger geklommen. Je moest geen last van claustrofobie hebben. Het laatste stukje wenteltrap werd zo nauw, dat je er alleen zijwaarts omhoog kon lopen

En dan aan het einde van de dag eindelijk ons hotel. The Kenmore Hotel. De oudste Inn van Schotland uit 1572. Tophotel, met mooie kamers, overal open haarden, een kleine pub, lekker eten en zeer vriendelijk personeel

Wij sliepen in een gebouw aan de overkant, in een zeer riante kamer

De pub in het hotel

Heerlijk in een hoekje bijkomen, wachtend op een drankje na een dag in de kou

Het hotel vanaf de andere kant. Prachtige ligging toch?

Het is eigenlijk niet in foto's te vangen, maar toch een kleine impressie van de prachtige woeste natuur daar

Uitzicht genaamd The Queens View

Ook de 'koeien' zijn ruig in SchotlandWe bezoeken Blair Castle en worden welkom geheten door een doedelzakspeler

Mooi, groot en helaas weinig tijd, dus snel door het kasteel heen geraced

Nog wel even met de verkleedkist gespeeld......

En zie Rob eens blij zijn met mij om zijn nek. Hij ziet er totaal niet ongemakkelijk uit. Het geeft wel goed mijn jubelstemming van alle dagen weer.
Wandeling naar de Bruar Waterfalls
Superstoer.....

Met gevaar voor eigen leven, ben ik naar een enge, gevaarlijke plek geklommen om deze foto te maken.

En dan alweer het laatste bezoekje. Aan de Roslyn Chapel uit de Da Vinci Code. Ook hier was weer haast geboden, want we moesten natuurlijk wel de boot terug halen. Dat is allemaal gelukt. De terugreis was iets minder relaxed, want er was veel meer wind, dus golfslag, dus normaal recht lopen op het schip was niet mogelijk. Gelukkig hebben we allemaal een beetje zeebenen en zijn we zonder gebruik te hoeven maken van de 'kotszakjes' weer in IJmuiden aangekomen.