Mijn mond viel open is een uitdrukking die ik daadwerkelijk voelde gebeuren, toen ik 's-ochtends naar buiten keek. Er was bijna een halve meter sneeuw gevallen in 1 nacht. En dat in de zomer. Nou schijnt dat wel vaker voor te komen, maar de hoeveelheid was wel buitengewoon. We waren uiteindelijk 1 dag echt ingesneeuwd op de Duxeralm. Uiteraard hadden we onder de auto nog geen winterbanden of sneeuwkettingen mee genomen. En het was niet alleen heel wit, het was ook echt koud. Absoluut wintersportweer. Weet ik nu tenminste alvast hoe het er daar in de winter uit ziet.
Het huis in het midden (precies achter de witte auto) wordt ons onderkomen voor de komende wintersportvakanties. Het schiet al hard op en het uitzicht is werkelijk formidabel.
En toen gebeurde dit tijdens een wandeling. Doordat er zoveel sneeuw was gevallen, waren ook de wildroosters dichtgesneeuwd en kon een hele groep paarden die los op de berg liep gewoon 'echt' aan de wandel gaan. Ik vond het best wel eng om door zo'n grote kudde (ca. 20 dieren) te worden ingehaald.
En zo ziet het er als het goed is uit in de winter. Veel sneeuw en strakblauwe lucht. Je kunt hier al zien, dat de zon nog veel kracht had, want de sneeuw smolt letterlijk voor de zon. Als je je ogen dicht had leek het wel te regenen van al het smeltwater dat je om je heen hoorde.
Rob staat van het uitzicht te genieten vanaf het balkon in aanbouw. Zo leuk om even stiekem in het huis rond te lopen.
De laatste avond hadden we een Heimattabend bij het Duxerrestaurant. We hadden geen idee wat dat nou precies in zou houden. Uiteindelijk hebben we erg gelachen om de Oostenrijkse volksdansen, hebben we zelf nog mee gedanst (dat was niet te vermijden!!) en weer heerlijk gegeten.
Dit 'sloeg' werkelijk alles. Doe mij dan toch maar een foxtrotje hoor!
De hele dansgroep
Geen opmerkingen:
Een reactie posten